Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

Μετακομίζουμε σε νέο σπίτι.Πώς θα βοηθήσουμε το παιδί να προσαρμοστεί;

photo

Μιλήστε στο παιδί σας για τη μετακόμιση, προτρέψτε το να συμμετάσχει στις συζητήσεις σας. Επισκεφθείτε κάποιες φορές πριν από τη μετακόμιση το νέο σας σπίτι, συζητήστε μαζί του και σχεδιάστε μαζί που θα τοποθετηθούν τα πράγματα, πως θα διακοσμήσετε το δωμάτιο του. Ζητήστε του να βοηθήσει στο πακετάρισμα των παιχνιδιών του και κάντε τη διαδικασία αυτή διασκεδαστική.  Δείξτε του φορτηγά μετακομίσεων που συναντάτε στο δρόμο, εξηγώντας του τη διαδικασία. Έτσι, θα καταλάβει ότι το να μετακομίζει κανείς είναι πολύ συνηθισμένο. Φροντίστε να  κρατήσει επαφή με τον καλύτερο του φίλο. Μερικές φορές, αρκεί ένα τηλεφώνημα για να το κάνει να νιώσει καλά.


Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Σχολική φοβία

altΌταν η άρνηση για το σχολείο προχωρά πέρα από την απλή απροθυμία, σκεφτείτε μήπως η σχολική φοβία έχει «τρυπώσει» στην τσάντα του παιδιού σας. Μην ανησυχείτε, υπάρχει λύση!

 

Είναι Δευτέρα πρωί. «Ώρα για σχολείο», φωνάζετε όσο πιο χαρωπά μπορείτε. Αντί όμως το παιδί σας να σηκωθεί μαχμουρλίδικα και να αρχίσει να ετοιμάζεται, το βλέπετε να κουκουλώνεται ακόμα περισσότερο και να βογκάει. Πονάει το κεφάλι του, η κοιλιά του, νιώθει ζαλάδα, τάση για εμετό ή κάτι παρόμοιο. Είναι άρρωστο ή προσποιείται για να γλιτώσει το σχολείο; Η πρώτη σας αντίδραση φυσικά είναι να ανησυχήσετε (ή να τρομάξετε, ανάλογα με την ...; ηθοποιία). Κοιτάτε τα συμπτώματα και συμβουλεύεστε τον παιδίατρο. Τι γίνεται όμως όταν ο γιατρός σάς διαβεβαιώνει ότι το παιδί είναι υγιέστατο, αλλά τα συμπτώματα επιμένουν; Κι όχι μόνο αυτό, αλλά ως δια μαγείας εξαφανίζονται μόλις το παιδί μείνει στο σπίτι. Όχι, το παιδί σας δεν υποφέρει από κάποια σοβαρή σωματική ασθένεια, αλλά πάσχει από σχολική φοβία, την πιο γνωστή και πονηρή αιτία απουσιών, αφού παρουσιάζει συμπτώματα που δύσκολα επαληθεύονται.

 

Άρνηση για σχολείο

Πρώτα απ' όλα, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η σχολική φοβία δεν έχει να κάνει ούτε με τη φυσιολογικότατη άρνηση που μπορεί να παρουσιάσουν τα παιδιά τις πρώτες μέρες της σχολικής χρονιάς ούτε με την ακόμα πιο φυσιολογική επιθυμία για μια μέρα κοπάνας. «Με τον όρο σχολική φοβία εννοούμε τον έντονο και συχνά αδικαιολόγητο φόβο που εκφράζεται με τη δυσκολία και την επίμονη άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο», λέει η Κατερίνα Στρουμπούλη, ψυχολόγος με ειδίκευση στην αποκατάσταση μαθησιακών δυσκολιών και τη συμβουλευτική γονέων. «Διαφέρει από το άγχος του αποχωρισμού, το οποίο εμφανίζεται από τον έβδομο μήνα έως το δεύτερο περίπου έτος της ζωής του παιδιού και σχετίζεται με την ανησυχία ότι θα χάσει την προστασία και την ασφάλεια που του παρέχουν τα πολύ οικεία σε αυτό πρόσωπα και κυρίως η μητέρα. Η σχολική φοβία δεν πρέπει να συγχέεται με τη συνειδητή άρνηση του παιδιού για το σχολείο». Είναι κάτι βαθύτερο, η εκδήλωση ενός σοβαρού προβλήματος, μιας διαταραχής με επίμονη ανησυχία του παιδιού να εγκαταλείψει το σπίτι του. Σύμφωνα με έρευνες, μάλιστα, εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά δημοτικού και σε μεγαλύτερο ποσοστό στα κορίτσια απ' ό,τι στα αγόρια.

 

Η εικόνα του παιδιού

Τα συμπτώματα της σχολικής φοβίας εμφανίζονται συνήθως το πρωί, την ώρα που το παιδί πρέπει να πάει σχολείο, κι επιδεινώνονται τη στιγμή της αναχώρησης ή την ώρα που φτάνει στη σχολική αυλή. Σε αντίθεση με τις κρίσεις της ...; καθημερινότητας, ελάχιστα συμπτώματα εμφανίζονται τα Σαββατοκύριακα ή στις διακοπές , ενώ εμφανίζονται συχνότερα την Κυριακή το βράδυ και τη Δευτέρα το πρωί.

Το σχολειοφοβικό παιδί βασανίζεται από την ιδέα ότι πρέπει να απομακρυνθεί από το σπίτι του. Για να δικαιολογήσει την απροθυμία του αυτή επικαλείται διάφορες δικαιολογίες, αρκετά λογικοφανείς, που δεν πρέπει όμως να πείσουν τους γονείς. Ένα παιδί που υποφέρει από σχολική φοβία είναι συνήθως ντροπαλό, ιδιαίτερα ευαίσθητο και συνεσταλμένο, με δυσκολία προσαρμογής και αποδοχής μεταβατικών καταστάσεων και αλλαγών. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πάντα ο κανόνας. Ακόμα και εξωστρεφή και ανεξάρτητα παιδιά μπορεί να εμφανίσουν σχολική φοβία, όπως και εκείνα που είναι γενικά αγχώδη.

 

Ποιες είναι οι αιτίες;

«Οι αιτίες που προκαλούν σχολική φοβία είναι αρκετές», τονίζει η κ. Στρουμπούλη. «Τα περισσότερα παιδιά που αρνούνται να πάνε σχολείο κατακλύζονται από έντονο άγχος σχετικά με το πώς θα προσαρμοστούν σ' ένα χώρο έξω από το σπίτι τους. Πώς θα τους αντιμετωπίσουν οι συμμαθητές τους; Ο δάσκαλος θα είναι αυστηρός μαζί τους; Θα τα καταφέρουν με τα μαθήματα; Μια άλλη πολύ σημαντική αιτία είναι το μόνιμο άγχος του αποχωρισμού. Η προσκόλληση κυρίως στο πρόσωπο της μητέρας και η δημιουργία ισχυρού συναισθηματικού δεσμού μαζί της έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση έντονου άγχους όταν το παιδί καλείται να απομακρυνθεί απ' την προστατευτική αγκαλιά της και να εμπλακεί σε νέες δραστηριότητες έξω από την οικογένεια. Άλλες αιτίες είναι επίσης η δυσλειτουργική δομή της οικογένειας και η έλλειψη εποικινωνίας μεταξύ των μελών της, η υπερπροστατευτικότητα της μητέρας και η ταυτόχρονη παθητικότητα του πατέρα, καθώς και η σύνδεση, από την πλευρά του παιδιού, του σχολείου με κάποια δυσάρεστη εμπειρία που ενεργοποίησε το φόβο του». Τι θα κάνετε όταν αντιληφθείτε ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα; Μην πανικοβληθείτε. Μην αντιδράσετε δηλαδή σπασμωδικά, με φωνές, μαλώματα ή τιμωρίες. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να επιδεινώσετε το πρόβλημα. Η καλύτερη λύση είναι να απευθυνθείτε άμεσα σε ειδικό. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να σας ενημερώσει αρχικά για το πρόβλημα που αντιμετωπίζετε, να αναλύσει τα συμπτώματα και να εντοπίσει την πηγή του, ώστε να βοηθήσει στην επίλυσή του. Μην ξεχνάτε ότι το παιδί πρέπει να συνεχίσει το σχολείο. Η δική σας στάση είναι αυτή που θα παίξει κύριο ρόλο ώστε η παρέμβαση να είναι γρήγορη και αποτελεσματική.

 

Πώς αντιμετωπίζεται;

«Η σχολική φοβία αποτελεί ένα σύνδρομο πολύπλοκο και πολυπαραγοντικό», λέει η κ. Στρουμπούλη. «Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και απαιτείται ανάλυση των παραγόντων που σχετίζονται με τη φοβία και την έχουν προκαλέσει. Η αναζήτηση βοήθειας από ειδικούς (ψυχολόγο, παιδοψυχίατρο, κοινωνική λειτουργό) και η συνεργασία με το οικογενειακό και το σχολικό περιβάλλον κρίνεται απαραίτητη. Τόσο οι γονείς όσο και οι δάσκαλοι πρέπει να παρατηρήσουν προσεκτικά το παιδί και να καταγράψουν τη συμπεριφορά του και τα αίτια που την προκαλούν. Στη συνέχεια, ο ειδικός θα εστιάσει την προσοχή του στη μείωση του άγχους και των φοβικών συμπτωμάτων που το βασανίζουν, θα το ενισχύσει θετικά και θα προετοιμάσει τη σταδιακή επάνοδό του στο σχολείο. Χρειάζεται κατανόηση, υπομονή και επιμονή απ' όλους όσοι συναναστρέφονται με το παιδί, ώστε η προσπάθεια να έχει αποτέλεσμα και η προσαρμογή του στο σχολείο να γίνει ομαλά». Κανόνες για να προλάβετε το πρόβλημα πριν εμφανιστεί δεν υπάρχουν. Δείξτε ενδιαφέρον στην όποια ανησυχία του παιδιού και προσπαθήστε να του παρουσιάσετε το σχολείο με τα φωτεινότερα χρώματα. Άλλωστε, θα περάσει πολλά χρόνια εκεί.

 

 

Τα συμπτώματα της σχολικής φοβίας

Η σχολική φοβία εκδηλώνεται με:

  • συστηματική άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο,
  • απροσδιόριστα παράπονα του παιδιού σχετικά με το σχολείο, τους συμμαθητές και το δάσκαλό του,
  • νευρικότητα, ευερεθιστότητα και έντονο θυμό ή κλάμα την ώρα που ετοιμάζεται για το σχολείο,
  • ψυχοσωματικές διαταραχές όπως πονοκέφαλοι, εμετός, κοιλιακοί πόνοι κ.ά.,
  • δυσκολία του παιδιού να αποκοιμηθεί το βράδυ ή διαταραγμένος ύπνος κατά τη διάρκεια της νύχτας,
  • δυσκολίες στο φαγητό.


Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Τοκετός: Αυτά που δεν σας έχει πει κανείς για μετά τη γέννα

Η στιγμή του τοκετού σίγουρα είναι μαγική. Όχι, όμως, τόσο ώστε να έχει τη δυνατότητα να σας κάνει να επιστρέψετε στη ζωή -και το σώμα- που είχατε πριν μείνετε έγκυος σαν να μπήκατε σε χρονομηχανή. Για να μη βρεθείτε προ εκπλήξεως, σας ενημερώνουμε για οχτώ πράγματα που πιθανότατα κανείς δεν σας έχει πει να περιμένετε ότι θα σας συμβούν μετά τη γέννα. 

alt

1. Όσο βρίσκεστε στο μαιευτήριο, δεν θα νιώθετε σαν να είστε σε spa. Όλες οι μέλλουσες μαμάδες γνωρίζουν ότι η διαδικασία του τοκετού θα έχει μία δόση πόνου. Εκείνο που δεν σκέφτονται είναι ότι μία ακόμη -μικρότερη- δόση θα υπάρχει και αργότερα. Στην περίπτωση που κάνετε καισαρική, τότε ο οργανισμός σας θα έχει να αναρρώσει από μια κανονική επέμβαση. Αλλά, ακόμα κι αν κάνετε φυσιολογικό τοκετό, οι πιθανότητες να έχετε τομές και ράμματα είναι πολλές, ενώ είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα νιώθετε ερεθισμό και πρήξιμο, οπότε δεν θα είστε και τόσο άνετα. Ευτυχώς, ο οργανισμός σας αμέσως μετά τον τοκετό θα κάνει έναν «αγώνα δρόμου» για να επανέλθει και η βελτίωση θα είναι αισθητή κάθε μέρα και περισσότερο. 

2. Η κοιλιά σας δεν θα γίνει επίπεδη σε μία μέρα. Η μήτρα σας χρειάζεται περίπου έξι εβδομάδες για να αποκτήσει ξανά το αρχικό της σχήμα και μέγεθος, οπότε θα δείχνετε σαν να είστε τουλάχιστον πέντε μηνών έγκυος για αρκετό καιρό ακόμα. Ωστόσο, ήδη μία εβδομάδα μετά τον τοκετό, θα έχετε χάσει αρκετό βάρος και η κοιλιά θα αρχίσει να «πέφτει». Αν κάνετε καισαρική, θα χρειαστείτε περισσότερο χρόνο, ώστε να θρέψουν η τομή και οι μύες. Το «κλειδί» για να αποκτήσετε ξανά γρήγορα τη σιλουέτα που είχατε πριν μείνετε έγκυος και να φορέσετε το παλιό σας τζιν δεν είναι άλλο από τη γυμναστική, γι' αυτό ξεκινήστε κάποιο είδος άσκησης αμέσως μόλις το επιτρέψει ο γυναικολόγος σας. 

3. Η πρώτη φορά που θα ανεβείτε στη ζυγαριά μετά τη γέννα, ίσως σας επιφυλάσσει μια μικρή απογοήτευση. Όταν επέστρεψα στο σπίτι από το μαιευτήριο μετά τη γέννηση του γιου μου, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να ανέβω στη ζυγαριά. Δεδομένου ότι το μωρό ζύγιζε 3.150 γραμμάρια, πίστευα ότι θα είχα χάσει τουλάχιστον πέντε-έξι κιλά από αυτά που πήρα στην εγκυμοσύνη. Όμως, είχα χάσει μόλις τέσσερα! Στην πραγματικότητα, χρειάζεται αρκετός χρόνος για να εξαφανιστεί το επιπλέον βάρος, ο οποίος μάλιστα έχει άμεση σχέση με τον αριθμό των κιλών που πρέπει να χαθούν. Με πιο απλά λόγια, όσο περισσότερα κιλά πήρατε στην εγκυμοσύνη, τόσο περισσότερο θα πρέπει να περιμένετε (και να προσπαθείτε) για να επανέλθετε στα φυσιολογικά σας. Ένα υγιεινό, ισορροπημένο διαιτολόγιο θα σας βοηθήσει να χάσετε το επιπλέον βάρος, αλλά και να αντεπεξέλθετε στις ενεργειακές ανάγκες που θα προκύψουν από τις αυξημένες υποχρεώσεις σας. 

4. Μια απλή επίσκεψη στην τουαλέτα μπορεί να αποδειχτεί δυσάρεστη εμπειρία. Η πρώτη επίσκεψη στην τουαλέτα είναι κάτι που αγχώνει τις νέες μητέρες, σχεδόν όσο και ο τοκετός. Η λύση δεν είναι να προσπαθήσετε να την αναβάλλετε όσο το δυνατόν περισσότερο, αφού κάτι τέτοιο είναι πιθανό να προκαλέσει δυσκοιλιότητα, που με τη σειρά της θα επιδεινώσει κι άλλο την κατάσταση. Αντίθετα, αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να πίνετε άφθονο νερό και να τρώτε τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες (όπως φρούτα και λαχανικά), που συμβάλλουν στην καλή λειτουργία του εντέρου. Εάν υποφέρατε από αιμορροΐδες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, δεν αποκλείεται η κατάσταση να επιδεινωθεί μετά από ένα φυσιολογικό τοκετό. Τα καλά νέα είναι ότι, μόλις το σώμα αναρρώσει από τη γέννα, οι πιθανότητες να εξαφανιστούν όσο ξαφνικά έκαναν την εμφάνισή τους είναι πολλές. Τα κακά νέα είναι ότι μέχρι τότε θα σας ταλαιπωρούν. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε για να αντιμετωπίσετε την κατάσταση είναι, πρώτα από όλα, να φροντίσετε τη ρύθμιση των κενώσεων με την καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας και, στη συνέχεια, να εφαρμόζετε τοπικά ειδικά διαλύματα και καταπραϋντικές κρέμες. Επίσης, η επαφή με κρύο νερό ανακουφίζει από την ενόχληση. 

5. Δεν θα μπορείτε να αναγνωρίσετε το στήθος σας (και θα πονάει, επίσης!). Ακόμα κι αν δεν σκοπεύετε να θηλάσετε, το στήθος σας είναι προγραμματισμένο να «κατεβάσει» γάλα και αυτό θα κάνει. Τρεις-τέσσερις μέρες μετά τον τοκετό, η παραγωγή γάλακτος θα σας κάνει να το νιώθετε πρησμένο, σκληρό και ευαίσθητο. Μην ξεχάσετε να φοράτε συνέχεια ένα εφαρμοστό, υποστηρικτικό σουτιέν (ναι, ακόμα και τη νύχτα). Την πέμπτη μέρα, ο πόνος και το πρήξιμο αρχίζουν να υποχωρούν και το στήθος επιστρέφει στο κανονικό του μέγεθος μετά από μία εβδομάδα έως δέκα μέρες.

6. Η ευτυχία της μητρότητας δεν θα αποτυπώνεται στον καθρέφτη σας. Αν περνάτε τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης γκρινιάζοντας για τη φαρδιά λεκάνη, τις πρησμένες γάμπες και τους γεμάτους κυτταρίτιδα μηρούς σας, ίσως θα πρέπει να αναθεωρήσετε. Τουλάχιστον, τα μαλλιά σας είναι πιο πλούσια και στιλπνά από ποτέ και η επιδερμίδα σας λάμπει. Κάτι που δεν θα μπορούσε κανείς να σας υποσχεθεί ότι θα εξακολουθεί να συμβαίνει και μετά τη γέννα. Η απώλεια μαλλιών -ή «διάχυτη αλωπεκία», όπως ονομάζεται επιστημονικά- είναι πολύ συχνό φαινόμενο κατά το διάστημα που ακολουθεί το πέρας της εγκυμοσύνης. Μετά από μια μεγάλη φάση ανάπτυξης, η τριχοφυΐα αναστέλλεται για λίγο, για να επανέλθει σε μια φυσιολογική κατάσταση λίγους μήνες μετά. Πολύ σπάνια, η τριχόπτωση μπορεί να είναι αρκετά έντονη ώστε να αφήνει ευδιάκριτα κενά στο κεφάλι, αλλά ακόμα σπανιότερα προκαλεί μόνιμο πρόβλημα. Όσο για το δέρμα, η επίδραση των ορμονικών αλλαγών της λοχείας στην επιδερμίδα, κάποιες φορές μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση ακμής ή την επιδείνωσή της εφόσον προϋπήρχε. Πρόκειται, επίσης, για ένα πρόβλημα που θα ξεπεραστεί από μόνο του σε μερικές εβδομάδες, όταν αποκατασταθεί η ισορροπία στα επίπεδα των ορμονών. Μέχρι τότε, να καθαρίζετε σχολαστικά το πρόσωπο πρωί και βράδυ και να το φροντίζετε με προϊόντα που έχουν μη φαγεσωρογόνο σύνθεση. 

7. Θα υπάρχουν στιγμές που θα νομίζετε ότι έχετε τρελαθεί! Οι αλλαγές στη διάθεση είναι ένα πολύ συνηθισμένο χαρακτηριστικό της λοχείας. Πρόκειται για τα διάσημα «baby blues», που ξεκινούν γύρω στην τρίτη μέρα από τον τοκετό και διαρκούν περίπου δύο εβδομάδες. Στη φυσιολογική μορφή τους, προκαλούν στη λεχώνα κάθε τόσο την αίσθηση ότι δεν είναι ικανή να ελέγξει τα νεύρα και τα συναισθήματά της. Αν η κατάσταση είναι πιο σοβαρή ή διαρκεί περισσότερο χρόνο, τότε δεν αποκλείεται να πρόκειται για επιλόχειο κατάθλιψη, μια κατάσταση που χρήζει ιατρικής αντιμετώπισης. 

8. Τις περισσότερες μέρες δεν θα χρειάζεται να βγάλετε τις πιτζάμες σας.Περιμένετε πώς και πώς να απαλλαγείτε από τη φουσκωμένη κοιλιά, για να επιστρέψετε στις παλιές σας συνήθειες, να ξαναβγείτε με τις φίλες σας, να πάτε πάλι βόλτες και εκδρομές, χωρίς να λαχανιάζετε μόλις περπατήσετε δέκα μέτρα. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι θα χρειαστεί να περιμένετε λίγο ακόμα. Καλύτερα οραματιστείτε την εικόνα σας για τις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό ως εξής: Το σπίτι μοιάζει σαν βομβαρδισμένο, με ριλάξ, πάνες, μαξιλάρια και σακούλες από δώρα πεταμένα από εδώ κι από εκεί. Εσείς είστε άλουστη, αμακιγιάριστη και ξενυχτισμένη και συνεχίζετε να φοράτε τις πιτζάμες σας, μολονότι είναι έξι το απόγευμα. Όμως, όλα αυτά ανήκουν στο στάδιο της προσαρμογής σας σ' αυτή την καινούργια υπέροχη φάση της ζωής σας, στη μητρότητα. Γι' αυτό, βάλτε σε προτεραιότητα τη φροντίδα του μωρού και του εαυτού σας, προσπαθήστε να ξεκουράζεστε όταν αυτό κοιμάται -αντί να βάζετε ηλεκτρική σκούπα και πλυντήριο- και πείτε διακριτικά σε συγγενείς και φίλους ότι θα θέλατε να τηλεφωνούν πριν εμφανιστούν στην πόρτα σας - εκτός αν έρχονται διατεθειμένοι να κάνουν τις δουλειές του σπιτιού ή τα ψώνια στο σουπερμάρκετ. Σύντομα, θα διαπιστώσετε ότι μπορείτε να βάλετε μια σειρά σ' αυτό που προσωρινά αποκαλείτε «χάος».


Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Ποια είναι τα συνηθέστερα ατυχήματα των παιδιών και που οφείλονται...

  ΟΙ παράγοντες που συμβάλουν στο να προκληθεί ένα ατύχημα είναι : 1) το παιδί (φύλο, ιδιοσυγκρασία), 2) το αντικείμενο που το προκαλεί και 3) το περιβάλλον που συμβαίνει.

Τα συχνότερα ατυχήματα στα παιδιά είναι οι τραυματισμοί, τα εγκαύματα, οι δηλητηριάσεις, ο πνιγμός και η ηλεκτροπληξία. Οι τραυματισμοί

altalt

συνήθως οφείλονται σε πτώσεις, κοψίματα από αιχμηρά αντικείμενα (μαχαίρια,

 ψαλίδια, τζάμια, κρύσταλα) ή κακώσεις από επικίνδυνα και ετοιμόροπα έπιπλα (παπουτσοθήκες, τηλεοράσεις). Συνήθως οι τραυματισμοί είναι επιπόλαιοι και ακίνδυνοι. Μερικές φορές όμως προκαλούν μόνιμες αναπηρίες ή θέτουν σε κίνδυνο και τη ζωή. Πιο επικίνδυνες είναι οι κακώσεις στο κεφάλι που αν και συνήθως δεν χρειάζονται αντιμετώπιση, χρειάζονται όμως σίγουρα παρακολούθηση της γενικής κατάστασης του παιδιού, δηλαδή αν έχει νωθρότητα, υπνηλία, ανορεξία, ευερεθιστότητα, εμέτους οπότε χρειάζεται εισαγωγή σε νοσοκομείο.


Τα εγκαύματα είναι αρκετά συχνά και προκαλούνται από αναμένες εστίες στην κουζίνα, ζεστό φούρνο, από πτώση μαγειρικού σκεύους με ζεστό νερό ή λάδι. Σπάνια εγκαύματα συμβαίνουν από καυτό νερό στο μπάνιο και μερικές φορές από τον καθημερινό μας καφέ. Εγκαύματα μπορούν να προκληθούν επίσης από θερμαντικά σώματα, κεριά, αναπτήρες, τζάκι. Τα εγκαύματα είναι επικίνδυνα όταν αφορούν πολύ μεγάλη έκταση του σώματος όπως και όταν αφορούν τα μάτια, τα γεννητικά όργανα και τα χέρια. Μεγάλη σημασία έχει και ο βαθμός του εγκαύματος αν δηλαδή είναι μεγαλύτερα του 1ου βαθμού (απλός ερεθισμός).


Οι δηλητηριάσεις είναι πολύ συχνές και πάρα πολύ επικίνδυνες, γιατί συχνά προκαλούν μόνιμες βλάβες ή θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή του παιδιού. Συνήθως δηλητηριάσεις έχουμε από φάρμακα (αντιβιοτικά, ηρεμιστκά, αναλγητικά), από είδη οικιακής χρήσης (απορρυπαντικά, απολυμαντικά, καθαριστικά, πετρέλαιο, οινόπνευμα, σαπούνια) και από καλλυντικά (κολώνιες, κρέμες). Σπανιότερα από γεωργικά φάρμακα, φυτά, δήγματα εντόμων ή τρωκτικών. Αν ένα παιδί μικρότερο των 4 χρόνων φάει τον καπνό ενός τσιγάρου, χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση σε νοσοκομείο, γιατί κινδυνεύει η ζωή του.


Ο πνιγμός είναι πάρα πολύ επικίνδυνη κατάσταση και απειλητική για τη ζωή. Μπορεί να συμβεί μέσα στο σπίτι από μικρά αντικείμενα που βάζει στο στόμα του όπως τμήματα παιχνιδιών π.χ. μάτια κούκλας, μικρά παιχνίδια που διαλύονται (kinder αυγό), μπαταρίες, κουμπιά, σταυρουδάκια, ξηρούς καρπούς, καθώς και στο μπάνιο του. Εκτός σπιτιού συνήθως από πτώσεις σε πισίνες, πηγάδια, δεξαμενές ή στη θάλασσα κάνοντας μπάνιο.


Οι ηλεκτροπληξίες δεν είναι πλέον πολύ συχνές λόγω του αντιηλεκτροπληξιακού που υπάρχει υποχρεωτικά σε όλα τα νέα σπίτια. Παρόλο αυτά επειδή σε παλαιότερα σπίτια δεν έχει ακόμα τοποθετηθεί ο κίνδυνος για ηλεκτροπληξία από φθαρμένα καλώδια, πολύπριζα και ανασφάλιστες πρίζες είναι μεγάλος με αποτέλεσμα την απώλεια ζωής.




Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Πώς να κόψετε τις πάνες σε τρεις ημέρες

Πώς να κόψετε τις πάνες σε τρεις ημέρες

Aκούγεται σαν όνειρο ή σαν κόλπο... Η ιδέα ότι ένα παιδί θα μπορούσε άνετα να μάθει να χρησιμοποιεί το γιογιό του μέσα σε λίγες μέρες - ή και σε ένα απόγευμα - μπορεί να μοιάζει απίστευτη στους γονείς που πιστεύουν ότι η εκμάθηση του γιογιό παίρνει καιρό και είναι δύσκολη διαδικασία.

Αλλά το πράγμα μοιάζει να δουλεύει για πολλούς γονείς - και δεν αποτελεί μια πρόσφατη τάση. Οι ψυχολόγοι Νάθαν Άζριν και Ρίτσαρντ Φοξ εξέδωσαν το βιβλίο "Μαθαίνοντας να πηγαίνει τουαλέτα σε λιγότερο από μια μέρα" το 1974. Από τότε, πολλοί ειδικοί ανέπτυξαν διάφορες μεθόδους ώστε τα παιδιά να μαθαίνουν γρήγορα να πηγαίνουν τουαλέτα. Εδώ θα περιγράψουμε τη μέθοδο εκμάθησης της χρήσης του γιογιό μέσα σε τρεις μέρες και θα σας δώσουμε βήμα βήμα τις οδηγίες για να την εφαρμόσετε. Το πρώτο πράγμα όμως που πρέπει να έχετε υπόψη σας είναι το εξής: η χρήση αυτής ή άλλης μεθόδου ώστε να μάθετε σύντομα τα παιδιά σας να πηγαίνουν στην τουαλέτα δεν σημαίνει ότι το παιδί θα τα καταφέρει στην εντέλεια μέσα σε λίγες μέρες. Αντίθετα, "επιτυχία" σημαίνει μάλλον ότι το παιδί θα χρησιμοποιεί μάλλον το γιογιό του παρά την πάνα, αλλά μπορεί κάλλιστα να έχει μερικά "ατυχήματα", ενώ παράλληλα εσείς πρέπει να τον βοηθάτε με ορισμένα κομμάτια της διαδικασίας.

Η πλήρης εξοικείωση ενός παιδιού με το γιογιό του - το να μάθει να κάνει όλα τα βήματα μόνο του, να κατεβάζει και να ανεβάζει το παντελόνι του, να αδειάζει το γιογιό του και να πλένει τα χέρια του - θα πάρει αρκετούς μήνες προσπάθειας. (Και υπάρχουν μερικά πράγματα, όπως το να ανεβοκατεβάζουν το παντελόνι τους χωρίς βοήθεια, που δεν μπορούν να τα κάνουν τα πολύ μικρά παιδιά). Είναι καλύτερο να θεωρήσετε συνεπώς τις τρεις ημέρες ως εκκίνηση σε μια εξελισσόμενη διαδικασία. Το πιο σημαντικό που πρέπει να θυμάστε είναι ότι δεν υπάρχει κανένας "σωστός τρόπος" να μάθετε στο παιδί σας να χρησιμοποιεί το γιογιό του - εκτός από αυτόν που δουλεύει για σας και την οικογένειά σας.

Πρόγραμμα "Τέλος οι Πάνες"

Η Τζούλι Φέλομ, δασκάλα προσχολικής ηλικίας στο Σαν Φρανσίσκο, έφτιαξε το Πρόγραμμα "Τέλος οι Πάνες" το 2006, αφού είχε εκπαιδεύσει στη χρήση του γιογιό περισσότερα από 100 παιδιά. Η μέθοδός της βοηθά τους γονείς να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους στη χρήση του γιογιό σε μικρότερη ηλικία και μπορεί να αποδώσει με παιδιά ηλικίας από 15 μηνών και πάνω, αν και έχει καλύτερα αποτελέσματα για παιδιά έως 28 μηνών. Μέσα σε μια εβδομάδα ή δέκα πέντε μέρες από το τριήμερο εκμάθησης της χρήσης του γιογιό, τα παιδιά μπορούν να πηγαίνουν στο γιογιό τους για τα τσίσα τους ή τα κακά τους, λέει η Φέλομ, και έχουν λίγα, αν όχι καθόλου, ατυχήματα.

Αρχικά: είστε έτοιμοι να ξεκινήσετε την εκπαίδευση του παιδιού στο γιογιό;

Η τεχνική της Φέλομ απαιτεί δέσμευση, εστίαση και αφοσίωση. Είναι μια τεχνική "γυμνού ποπού", που σημαίνει πως τους τρεις πρώτους μήνες αφότου ξεκινάτε να την εφαρμόζετε, πρέπει να αφήνετε το παιδί σας γυμνό από τη μέση και κάτω όταν είναι σπίτι και να του φοράτε ένα χαλαρό παντελόνι χωρίς τίποτα άλλο από μέσα όταν βγαίνετε έξω. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε πάνα όταν το παιδί κοιμάται, μεσημέρι ή βράδυ, αλλά αν τη χρησιμοποιήσετε και τη μέρα θα ανατρέψετε ό,τι πρόοδο καταφέρει να κάνει, λέει η Φέλομ. "Εάν θέλεις όντως να δουλέψει, δουλεύει μόνο όταν το παιδί είναι γυμνό", επιμένει. "Δεν πρέπει να χρησιμοποιείς καθόλου εσώρουχο στο σπίτι για τους πρώτους τρεις μήνες".

Τι θα χρειαστείτε για ένα Σαββατοκύριακο εκμάθησης της χρήσης του γιογιό

Θα χρειαστείτε γιογιό (κατά προτίμηση ένα γιογιό σε κάθε δωμάτιο που χρησιμοποιείτε και ένα στο μπάνιο), νερό και χυμούς, καθώς και διάφορα σνακ που ενθαρρύνουν την ούρηση (είτε αλμυρά που σε κάνουν να διψάς και να πίνεις νερό, είτε τροφές που περιέχουν πολύ νερό, όπως το καρπούζι). Θα χρειαστείτε επίσης διάφορα πανιά και υγρά καθαρισμού για να συμμαζεύετε τα "ατυχήματα" και κάποια άνετα παντελόνια για να φορέσετε στο παιδί σας αν βγείτε έξω. Καλό θα ήταν να πάρετε ένα γιογιό μαζί σας αν βγείτε έξω και να χρησιμοποιήσετε μια μικρή πετσέτα ή ένα απορροφητικό μαξιλάρι στο αυτοκίνητο για να σας προστατέψει από τα ατυχήματα. Τέλος, αν το σπίτι σας δεν είναι πολύ ζεστό, χρησιμοποιήστε μια θερμάστρα και φορέστε στο παιδί ζεστές κάλτσες ή γκέτες για να μένει ζεστό παρά τον γυμνό ποπό του.

Πώς να μάθετε στο παιδί σας να χρησιμοποιεί το γιογιό μέσα σε τρεις μέρες

Ένα μήνα πρι ν:
  • Σιγουρευτείτε για σημάδια που δείχνουν ότι το παιδί σας είναι έτοιμο να μάθει το γιογιό του. Κατά τη Φέλομ, τα σημάδια αυτά είναι όταν το παιδί μένει στεγνό για δύο ή και περισσότερες ώρες κάθε φορά, ζητάει το ίδιο να χρησιμοποιήσει το γιογιό του, δε θέλει την πάνα, και κάνει κακά του σε τακτικές ώρες κάθε μέρα. Η Φέλομ λέει η μέθοδος είναι πιο αποτελεσματική για παιδιά έως 28 μηνών, επειδή μετά από αυτήν την ηλικία τα παιδιά μπορεί να αντιστέκονται περισσότερο, αλλά ότι δουλεύει και στα μεγαλύτερα. Όσο όμως τα παιδιά πλησιάζουν τα 3 τους χρόνια, τόσο λιγότερο αποτελεσματική γίνεται.
  • Απαλλαχτείτε από όλες τις άλλες δουλειές και προγραμματίστε να περάσετε ένα ολόκληρο διευρυμένο Σαββατοκύριακο σπίτι σας, που και οι τρεις μέρες του θα είναι αφιερωμένες στην εκμάθηση της χρήσης του γιογιό. Φροντίστε επίσης να είστε δύο, είτε και οι δύο γονείς, είτε ο ένας με κάποιο άλλο πρόσωπο που θα αναλάβει να σας βοηθήσει.
  • Αυτοσχεδιάστε τον "χορό του γιογιό" με τον σύντροφό σας. Ο στόχος είναι να γιορτάσετε την επιτυχία του παιδιού και να του δώσετε κίνητρο να συνεχίσει, έτσι ο χορός μπορεί να είναι ό,τι σας ταιριάζει, με ό,τι μουσική θέλετε, αν θέλετε.
  • Δύο έως πέντε βδομάδες πριν το Σαββατοκύριακο χρήσης του γιογιό, αρχίστε να μαθαίνετε στο παιδί σας πώς να το χρησιμοποιεί. Όταν εσείς, ο σύντροφός σας ή άλλο μέλος της οικογένειας πρέπει να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα, πάρτε μαζί σας το παιδί να παρατηρήσει πώς κατεβάζετε τα ρούχα και το εσώρουχό σας, κάθεστε στην τουαλέτα, κάνετε τσίσα ή κακά σας, σκουπίζεστε, ανεβάζετε το εσώρουχό σας και τα ρούχα σας, τραβάτε το καζανάκι και πλένετε τα χέρια σας. Μπορεί ακόμη να σας συνοδεύσουν όλοι μαζί στην τουαλέτα, ο σύντροφός σας με το παιδί και να χορέψει αυτός για σας αφού τελειώσετε.
  • "Αν οι γονείς χορέψουν τον χορό της τουαλέτας ο ένας για τον άλλον, το παιδί αντιλαμβάνεται ως διασκέδαση και κάτι σαν "οικογενειακό γεγονός" το να χρησιμοποιεί κάποιο μέλος της οικογένειας την τουαλέτα", λέει η Φέλομ.

    Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε τα ζωάκια της οικογένειας για να δείξετε στο παιδί τι σημαίνει "πηγαίνω στην τουαλέτα". Δείξτε του το ζωάκι την ώρα που πηγαίνει για την ανάγκη του στο ενδεδειγμένο μέρος, όπως ένα κουτί με άμμο ή κάποιο εξωτερικό σημείο.
  • Αγοράστε μερικά γιογιό ή δανειστείτε από φίλους και συγγενείς και βάλτε ένα γιογιό σε κάθε δωμάτιο του σπιτιού σας καθώς και στο μπάνιο.
Μια εβδομάδα πρι ν:
  • Δείξτε στο παιδί σας ένα σωρό από πάνες και πείτε του ότι από το επόμενο Σάββατο (ή όποτε σχεδιάζετε να αρχίσετε το τριήμερό σας), δεν θα έχει πια ανάγκη τις πάνες και θα μπορεί να είναι γυμνό, χωρίς πάνα. Παρουσιάστε το του ως διασκέδαση και ως κάτι το συναρπαστικό, συνιστά η Φέλομ. "Τέλος οι πάνες πια, δεν θα τις φοράς άλλο. Μπορείς να μένεις γυμνός/ή!". "Ένας από τους λόγους που αυτή η μέθοδος δουλεύει τόσο καλά είναι ότι στα παιδιά αυτής της ηλικίας αρέσει να είναι γυμνά. Δεν δίνουν δεκάρα για την χρήση του γιογιό. Ο στόχος τους είναι να μείνουν γυμνά και να μη φοράνε πάνα", λέει η Φέλομ.
Την πρώτη μέρα εκμάθησης της χρήσης του γιογι ό:
  • Σηκωθείτε μαζί με το παιδί σας μόλις ξυπνήσει. Για το υπόλοιπο της ημέρας, αφήστε το να κυκλοφορεί γυμνό από τη μέση και κάτω. Περάστε τη μέρα σας εσείς κι ο σύντροφος σας προσέχοντας εκ περιτροπής το παιδί για σημάδια που δείχνουν ότι θέλει τσίσα ή κακά. Όταν ξεκινάει, οδηγείστε το μαλακά στο κοντινότερο γιογιό.
  • Όλη τη μέρα, τρώτε όλοι αλμυρά σνακς ή τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε νερό και πίνετε πολλά υγρά ώστε να πρέπει να ουρείτε συχνά. Κάθε φορά που πρέπει να πάτε εσείς ή ο σύντροφός σας τουαλέτα, πάρτε μαζί σας το παιδί. Δείξτε του πώς κατεβάζετε τα ρούχα και το εσώρουχό σας, πώς κάθεστε στην τουαλέτα, κάνετε τσίσα ή κακά σας, σκουπίζεστε, ανεβάζετε το εσώρουχο και τα ρούχα σας, τραβάτε το καζανάκι και πλένετε τα χέρια σας.
  • Γιορτάστε την επιτυχία του παιδιού σας κάθε φορά που τα "κάνει" στο γιογιό - ακόμη κι αν είναι λίγο αυτό που καταλήγει στο γιογιό κι όχι στο πάτωμα. Όταν αυτό συμβαίνει, χορέψτε το "χορό του γιογιό". Επαινέστε το, χτυπήστε παλαμάκια, κι ό,τι άλλο. Όταν ένα παιδί τα κάνει 10 ως 12 φορές στο γιογιό, λέει η Φέλομ, μετά συνήθως μαθαίνει να χρησιμοποιεί το γιογιό του από μόνο του.
  • Αν το παιδί σας έχει ένα ατύχημα, μην πείτε "εντάξει". Αντ' αυτού, πείτε με μια ήπια απογοητευμένη φωνή "τα τσίσα /κακά πηγαίνουν στο γιογιό"και βοηθήστε το παιδί σας να σκουπιστεί βάζοντας το χέρι σας πάνω στο δικό του. Αλλά μην του φωνάξετε και μην το ντροπιάστε για τα "ατυχήματά" του. Ατυχήματα θα υπάρξουν.
  • Όταν έρθει η ώρα για ύπνο, πείτε στο παιδί σας ότι είναι ώρα να πάει στο γιογιό του (μην ρωτάτε ποτέ το παιδί, γιατί συνήθως λέει ότι δε θέλει). Φορέστε του μια πάνα πριν το βάλετε για ύπνο, εκτός αν νιώθετε βέβαιη ότι θα μείνει στεγνό.
Τη δεύτερη μέρα εκμάθησης της χρήσης του γιογι ό:
  • Ακολουθήστε τις οδηγίες της πρώτης μέρας. Η μόνη διαφορά είναι ότι τη δεύτερη μέρα μπορείτε να βγείτε όλοι μαζί μια βόλτα έξω για μια ώρα το απόγευμα. Περιμένετε μέχρι το παιδί σας να κάνει τα τσίσα του στο γιογιό και μετά βγείτε αμέσως έξω. «Έτσι συνδέετε τη χρήση του γιογιό με το φεύγω από το σπίτι», λέει η Φέλομ. "Κι αυτό μαθαίνει στο παιδί σας να κάνει τσίσα του κατ' εντολή" πριν βγείτε έξω.
  • Όταν βγαίνετε έξω, φορέστε ένα χαλαρό παντελόνι στο παιδί με τίποτα άλλο από κάτω - ούτε πάνα, ούτε εσώρουχο. Στόχος σας είναι να μην έχετε ατυχήματα ούτε σπίτι ούτε έξω, χωρίς να πρέπει να χρησιμοποιήσετε γιογιό έξω, αλλά έχετε και κάποια εφεδρικά ρούχα για την περίπτωση που δεν είστε τόσο τυχερή. Η Φέλομ συνιστά να κάνετε βόλτα κοντά στο σπίτι και να αποφύγετε το αυτοκίνητο. Βγείτε έναν περίπατο στη γειτονιά σας ή πάτε σε ένα κοντινό πάρκο. Πάρτε ένα γιογιό μαζί σας για το ενδεχόμενο που το παιδί σας θα σας πει ότι θέλει τσίσα του ενώ είστε έξω, αν και είναι αρκετά απίθανο σε αυτό το αρχικό στάδιο.
Την τρίτη μέρα εκμάθησης της χρήσης του γιογι ό:
  • Ακολουθήστε τις οδηγίες της πρώτης μέρας, αλλά βγείτε έξω μια ώρα το πρωί και άλλη μια ώρα το απόγευμα. Κάθε φορά φροντίστε το παιδί σας να έχει χρησιμοποιήσει το γιογιό αμέσως πριν βγείτε έξω. Ξανά φορέστε στο παιδί ένα χαλαρό παντελόνι χωρίς τίποτα άλλο από κάτω. Πάρτε μαζί σας το γιογιό και μια αλλαξιά ρούχα.
Μετά το Σαββατοκύριακο της εκμάθησης του γιογιό:
Μετά από ένα τέτοιο μεγάλο Σαββατοκύριακο, μπορείτε να περιμένετε ότι το παιδί σας θα πηγαίνει κατά κανόνα στο γιογιό του για τσίσα ή κακά, ή ότι θα σας λέει ότι πρέπει να πάει. Αλλά για να το οριστικοποιήσετε, πρέπει με κάποιο τρόπο να συνεχίσετε. Για τους επόμενους τρεις μήνες, αφήνετε το παιδί σας γυμνό από τη μέση και κάτω όταν βρίσκεται σπίτι. Μπορείτε να χρησιμοποιείτε πάνα τις ώρες του ύπνου. Όταν βγαίνετε έξω ή το πάτε στον παιδικό σταθμό, φορέστε του ένα χαλαρό παντελόνι με τίποτα άλλο από κάτω. Η Φέλομ θεωρεί ότι τα παιδιά αισθάνονται τα εσώρουχα σαν τις πάνες κι ότι αν του φορέσετε εσώρουχο πριν περάσουν τρεις μήνες υπάρχει κίνδυνος το παιδί σας να ξαναρχίσει να τα κάνει πάνω του. Μετά από τρεις μήνες χωρίς ατυχήματα όμως, το παιδί μπορεί να αρχίσει να ξαναφοράει εσώρουχα και να μην κυκλοφορεί με γυμνό ποπό στο σπίτι. Όταν βγαίνετε έξω, έχετε μαζί σας το γιογιό του και παρατηρείστε πού έχει δημόσιες τουαλέτες. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το γιογιό τουστις δημόσιες τουαλέτες, αλλά δεν είναι απαραίτητο. Βοηθήσετε το παιδί σας να ανέβει στην τουαλέτα, κρατήστε το και πλύντε μετά τα χέρια σας, τα δικά σας και του παιδιού.

Τι να κάνετε αν η μέθοδος δεν δουλέψει;

Αν το παιδί δε μάθει να χρησιμοποιεί το γιογιό του έπειτα από τρεις μέρες εκπαίδευσης, αφήστε να περάσουν έξι ως οκτώ βδομάδες και ξαναδοκιμάστε. «Αν το παιδί σας έχει ποσοστά επιτυχίας λιγότερο από 75%, ή δεν δείχνει να παρατηρεί τα τσίσα που τρέχουν στα πόδια του, σταματήστε και προσπαθήστε ξανά αργότερα», λέει ο Φέλομ.

Τα υπέρ και τα κατά της μεθόδου

Τα υπέρ

  • Η μέθοδος εκμάθησης της χρήσης του γιογιό μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο μπορεί να είναι ένας χρήσιμος και εύκολος τρόπος να αρχίσετε να εκπαιδεύετε το παιδί σας στη χρήση της τουαλέτας. Εάν φοβάστε το όλο πράγμα, ή ανησυχείτε για το πώς να αρχίσετε, ή δεν ξέρετε πώς να το κάνετε, είναι μια καλή πρόταση. Ακόμη και με τις ανάγκες της για συνέχεια ή τις οπισθοδρομήσεις της, η μέθοδος δουλεύει γρήγορα σε σύγκριση με άλλες. Αυτό έχει πολλά καλά. Θα γλυτώσετε χρόνο κι απογοήτευση, και το παιδί σας θα είναι υπερήφανο για τα επιτεύγματα και την ανεξαρτησία του.
  • Η μέθοδος της Φέλομ δεν χρησιμοποιεί ανταμοιβές (εκτός από έναν ενθουσιώδη χορό), έτσι σας βοηθά να αποφύγετε να δωροδοκείτε το παιδί σας για να το πείσετε να χρησιμοποιήσει το γιογιό του.
  • Είναι μια μέθοδος που τονίζει ό,τι θετικό συμβαίνει και δίνει ευκαιρίες να γιορτάσετε την επιτυχία ευθύς εξαρχής, πράγμα που κάνει την εκμάθηση του γιογιό διασκεδαστική και συναρπαστική για το παιδί. Έτσι μπορεί να δουλέψει σε παιδιά που διαφορετικά θα αντιστέκονταν ή δεν θα έδειχναν κανένα ενδιαφέρον να χρησιμοποιήσουν το γιογιό τους.

Τα κατά

  • Δεν είναι καθόλου εύκολο να κλειστείς για τρεις μέρες μέσα στο σπίτι, να προσέχεις κάθε κίνηση του παιδιού και να το οδηγείς στο γιογιό όταν αρχίζει να κάνει τσίσα του. (Γίνεται ευκολότερο, όμως, μόλις το παιδί μάθει να πηγαίνει μόνο του στο γιογιό, πράγμα που μπορεί να συμβεί μετά την πρώτη μέρα).
  • Είναι δύσκολο για δύο εργαζόμενους γονείς να πάρουν μαζί μια μέρα άδεια για να αφιερώσουν ένα τριήμερο στο να μάθουν στο παιδί τους να πηγαίνει στην τουαλέτα, κι αν αυτό δεν δουλέψει με την πρώτη, να το ξανακάνουν μετά από οκτώ βδομάδες.
  • Αναλόγως του ποιος φροντίζει τα παιδιά, μπορεί να είναι δύσκολη η ολοκλήρωση της διαδικασίας. Μπορεί να χρειαστεί να διαπραγματευτείτε με τον παιδικό σταθμό το να έχετε χωρίς πάνα κι εσώρουχο όσες ώρες το κρατούν εκείνοι.
  • Το να αφήνετε το παιδί με γυμνό ποπό στο σπίτι μπορεί να είναι πρόβλημα - ή απλά δύσκολο, ιδίως το χειμώνα. Ίσως είναι καλύτερα να δοκιμάσετε τη μέθοδο της Φέλομ το καλοκαίρι.


Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Φροντίζω τα δοντάκια του!

Φροντίζω τα δοντάκια του!

Πότε πρέπει να πάω το παιδί μου στον οδοντίατρο;

Μέχρι τα πρώτα του γενέθλια (αυτό τα λέει όλα). Το παιδί σας πρέπει να επισκεφθεί ένα παιδοδοντίατρο όταν το πρώτο δόντι βγαίνει στο στόμα, συνήθως μεταξύ 6-12 μηνών. Η έγκαιρη εξέταση και η προληπτική φροντίδα θα προστατεύσουν το χαμόγελο του παιδιού σας τώρα αλλά και στο μέλλον.

Γιατί πρέπει να πάω τόσο νωρίς στον οδοντίατρο; Τι πρόβλημα μπορεί να έχει ένα τόσο μικρό παιδί;

Ο πιο σημαντικός λόγος είναι η δημιουργία ενός πρακτικού, προληπτικού προγράμματος. Τα προβλήματα στα δόντια μπορούν να ξεκινήσουν πολύ νωρίς. Τους παιδοδοντίατρους τους απασχολεί πολύ η τερηδόνα που προκαλείται από το θηλασμό ή από τη χρήση του μπιμπερό. Το μωρό σας κινδυνεύει σοβαρά από τερηδονισμένα δόντια όταν θηλάζει συνεχόμενα από το στήθος ή από μπουκάλι με γάλα ή χυμούς, κατά τη διάρκεια του ύπνου ή κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Ένα άλλο θέμα που πρέπει να μας απασχολεί είναι η ουλίτιδα. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι σχεδόν τα μισά από τα παιδιά ηλικίας μεταξύ 2-3 ετών έχουν τουλάχιστον ελαφριά φλεγμονή των ούλων. Όσο πιο νωρίς γίνει η πρώτη επίσκεψη στον παιδοδοντίατρο τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες που έχετε να προλάβετε οδοντιατρικά προβλήματα. Παιδιά με υγιή δόντια μασούν το φαγητό πιο εύκολα, μαθαίνουν να μιλούν καθαρά και χαμογελούν με αυτοπεποίθηση.
Βοηθήστε τώρα το παιδί να αποκτήσει σωστές συνήθειες για την υγιεινή των δοντιών του.

Πώς μπορώ να προστατέψω τα δόντια του μωρού μου όσο χρησιμοποιεί το μπιμπερό ή θηλάζει;

Μη θηλάζετε το μωρό σας για να κοιμηθεί και μη βάζετε το μωρό στο κρεβάτι με το μπιμπερό με γάλα, χυμό ή οποιοδήποτε υγρό με γλυκιά γεύση. Αν πρέπει να χρησιμοποιήσετε το μπιμπερό βάλτε μόνο νερό ή δώστε στο μωρό σας μία πιπίλα. Ρωτήστε τον παιδοδοντίατρό σας ώστε να είστε σίγουροι ότι το παιδί σας θα παίρνει αρκετό φθόριο για την προστασία από την τερηδόνα. Τέλος, μάθετε πώς να βουρτσίζετε και να κάνετε νήμα στα δόντια του παιδιού σας.

Πότε να σταματήσω το μπιμπερό ή το θηλασμό;

Για γερά δόντια τα μωρά θα πρέπει σιγά-σιγά να αφήσουν το μπιμπερό και να πίνουν από το ποτήρι, περίπου μετά τα πρώτα τους γενέθλια.

Πρέπει να ανησυχώ που χρησιμοποιεί την πιπίλα ή πιπιλάει το δάχτυλο;

Ο θηλασμός του δακτύλου ή της πιπίλας είναι απολύτως φυσιολογικός για τα μικρά παιδιά· τα περισσότερα εγκαταλείπουν αυτή τη συνήθεια μέχρι να γίνουν 2 ετών. Αν το δικό σας παιδί επιμένει μπορείτε να αρχίσετε να το αποθαρρύνετε μετά το 4ο έτος της ηλικίας του.
Παρατεταμένος θηλασμός του δακτύλου μπορεί να δημιουργήσει συνωστισμένα ή και στραβά δόντια ή προβλήματα με τη σύγκλειση. Ο παιδοδοντίατρός σας μπορεί να σας προτείνει τρόπους για να βοηθήσετε μαζί το παιδί να σταματήσει μία τέτοια συνήθεια όταν είναι παρατεταμένη και διαρκεί πάνω από το 4ο έτος.

Πότε αρχίζω να πλένω τα δόντια του μωρού μου;

Το γοργόν και χάριν έχει! Ξεκινώντας από τη γέννηση, καθαρίστε τα ούλα του μωρού με μία καθαρή υγρή γαζούλα μετά από κάθε γεύμα. Αργότερα, βουρτσίστε τα δόντια του παιδιού σας με φθοριούχο παιδική οδοντόπαστα και μία μικρή μαλακή οδοντόβουρτσα. Να θυμάστε ότι τα περισσότερα μικρά παιδιά μέχρι την ηλικία των 7 ετών δεν έχουν την επιδεξιότητα που χρειάζεται για να πλένουν αποτελεσματικά τα δόντια τους.

Έχετε να με συμβουλέψετε κάτι για το πότε και πώς βγαίνουν τα δόντια στο στόμα του μωρού;

Από τους 6 μήνες μέχρι την ηλικία των 3 ετών το παιδί σας μπορεί να έχει ευαίσθητα ούλα όταν τα δόντια ανατέλουν. Σε πολλά μωρά ανακουφίζονται να δαγκώνουν ένα καθαρό δαχτυλίδι κατάλληλο για μασούλημα (οδοντοφυϊας), κρύο κουτάλι ή κάποιο κρύο βρεγμένο πανάκι. Μερικοί γονείς βρίσκουν ότι το μωρό τους ανακουφίζεται όταν τους τρίβουν τα ούλα του με το δάχτυλο

Το παιδί μου δεν βλέπω να έχει κανένα πρόβλημα στα δόντια του. Γιατί να το πάω σε παιδοδοντίατρο και όχι στον δικό μου οδοντίατρο;

Ο/η παιδοδοντίατρος είναι ο ειδικός για τα παιδιά από τη γέννηση μέχρι τα εφηβικά χρόνια. Τα μωρά, τα παιδιά προεφηβικής και εφηβικής ηλικίας, όλα χρειάζονται διαφορετική προσέγγιση σχετικά με τη συμπεριφορά τους, με την καθοδήγηση της ανάπτυξης των δοντιών και του προσώπου τους για να βοηθηθούν ώστε να αποφύγουν μελλοντικά προβλήματα. Ο παιδοδοντίατρος είναι ο καλύτερος ειδικός για να καλύψει αυτές τις ανάγκες.

Ο/η παιδοδοντίατρος έχει λάβει ειδική επιπλέον εκπαίδευση που του επιτρέπει να παρέχει την πλέον σύγχρονη θεραπεία για ένα μεγάλο εύρος των οδοντιατρικών προβλημάτων των παιδιών.
Έχει εκπαιδευτεί για να αντιμετωπίζει ασθενείς με ειδικές ανάγκες που μπορεί να έχουν συναισθητικές, σωματικές ή πνευματικές αναπηρίες. Εξαιτίας αυτής της ειδικής εκπαίδευσης πολλοί γονείς σοφά επιλέγουν ένα παιδοδοντίατρο για τη θεραπεία των γονιών του παιδιού τους.

Τι πρέπει να κάνω άμα το παιδί μου πέσει και χτυπήσει τα μπροστινά του δόντια;

Κάθε τραύμα σε δόντια, παιδικά ή μόνιμα, είναι και μια ξεχωριστή περίπτωση. Γι' αυτό θα πρέπει να επικοινωνήσετε στο συντομότερο δυνατόν με τον παιδοδοντίατρο - όσο αθώο κι αν φαίνεται αυτό το χτύπημα. Πολλές φορές μπορεί να κρύβει τραύμα στο δόντι κάτω από τα ούλα που μόνο ο οδοντίατρος μπορεί να το δει.

Τι πειράζει κι αν χαλάσουν τα δόντια του; Αφού θα αλλάξουν!

Οι τακτικές οδοντιατρικές επισκέψεις μπορεί να βοηθήσουν το παιδί σας να έχει δόντια ελεύθερα από τερηδόνα. Ο καθαρισμός στο ιατρείο απομακρύνει υπολλείματα τροφών που συσσωρεύονται πάνω στα δόντια, ερεθίζουν τα ούλα και προκαλούν τερηδόνα. Η φθορίωση ανανεώνει την συγκέντρωση του φθορίου στο σμάλτο των δοντιών, δυναμώνοντας τα δόντια και προλαμβάνοντας την τερηδόνα.

Οι οδηγίες στοματικής υγιεινής βελτιώνουν την ικανότητα του παιδιού να βουρτσίζει και να κάνει νήμα, γεγονός που οδηγεί σε πιο καθαρά δόντια και υγιειέστερα ούλα.
Η τερηδόνα δεν είναι ο μόνος λόγος για μια οδοντιατρική επίσκεψη. Ο/η παιδοδοντίατρός σας, σάς παρέχει μία διαρκή αξιολόγηση στις αλλαγές που μπορεί να παρουσιαστούν στη στοματική υγεία του παιδιού σας. Για παράδειγμα, το παιδί μπορεί να χρειάζεται επιπλέον φθόριο, αλλαγές στη δίαιτά του ή προληπτικές επικαλύψεις για ιδανική στοματική υγεία. Ο/η παιδοδοντίατρος μπορεί να αναγνωρίσει έγκαιρα, ορθοδοντικά προβλήματα και να προτείνει θεραπεία που θα κατευθύνει τα δόντια καθώς ανατέλουν στο στόμα.

Το παιδί μου φοβάται πολύ. Πώς μπορεί ο/η παιδοδοντίατρος να το κάνει να χαλαρώσει;

Οι παιδοδοντίατροι έχουν εκπαιδευτεί σε πολλές μεθόδους για να βοηθήσουν τα παιδιά να νιώθουν άνετα με την οδοντιατρική θεραπεία. Για παράδειγμα, στην τεχνική «tell-so-do» ο/η παιδοδοντίατρος θα ονομάσει πρώτα ένα εργαλείο, θα το δείξει χρησιμοποιώντας το για να μετρήσει τα δάχτυλα του παιδιού και μετά θα εφαρμόσει το εργαλείο στη θεραπεία του στο στόμα.

Μία άλλη τεχνική, χρησιμοποιεί το ζευγάρωμα ενός παιδιού δειλού, με ένα άλλο συνεργάσιμο παιδί αντίστοιχης ηλικίας. Η απόσπαση της προσοχής και η συμμετοχή των γονιών είναι άλλοι τρόποι για να έχει το παιδί σας αυτοπεποίθηση κατά τη διάρκεια της οδοντιατρικής επίσκεψης. Αλλά η πιο καλή από όλες τις τεχνικές είναι ο έπαινος. Κάθε παιδί που κάνει κάτι σωστό κατά τη διάρκεια της οδοντιατρικής επίσκεψης επιβραβεύεται από τον/την παιδοδοντίατρο.

Πώς η διατροφή του παιδιού μου επηρεάζει τα δόντια του;

Ένα παιδί πρέπει να έχει μια ισορροπημένη δίαιτα για να μπορέσουν τα δόντια να αναπτυχθούν σωστά. Επίσης, χρειάζεται ισορροπημένη δίαιτα για γερά ούλα γύρω από τα δόντια. Αντίστοιχα, μία δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε ορισμένους υδατάνθρακες όπως η ζάχαρη, θέτει τα δόντια του παιδιού σας σε κίνδυνο.

Πώς να μπορώ να κάνω τη διατροφή του παιδιού μου ασφαλή για τα δόντια του;

Πρώτα απ' όλα να έχει ισορροπημένη δίαιτα. Μετά ελέγξε πόσο συχνά καταλανώνει τροφές που περιέχουν ζάχαρη ή άμυλο. Τροφές με άμυλο περιλαμβάνουν άσπρο ψωμί, κράκερς, μακαρόνια και σνακς όπως τσιπς ή γαριδάκια. Όταν ψάχνετε να βρείτε τη ζάχαρη πρέπει να ψάχνετε πολύ πιο πέρα από τα γλυκά. Υπάρχει ποικιλία τροφών που περιέχει διάφορους τύπους σακχάρων και όλοι οι τύποι σακχάρων μπορούν να δημιουργήσουν τερηδόνα.

Τα φρούτα, ορισμένα λαχανικά και όλα τα προϊόντα γάλακτος περιέχουν τουλάχιστον έναν τύπο σακχάρου κρυμένο στη σύνθεσή τους. Η ζάχαρη μπορεί να βρίσκεται μέσα σε πολλές έτοιμες τροφές, ακόμα και σε μερικές που δεν έχουν γλυκιά γεύση. Π.χ. ζάχαρη περιέχει η κέτσαπ και ορισμένα dressing σαλατών.

Πρέπει να σταματήσουμε εντελώς τροφές που περιέχουν άμυλα και σάκχαρα;

Και βέβαια, όχι! Πολλά από αυτά παρέχουν θρεπτικά συστατικά που το παιδί χρειάζεται. Απλά, πρέπει να διαλέξετε και να σερβίρετε σοφά. Μία τροφή που περιέχει σάκχαρα ή άμυλα, είναι πιο ασφαλής για τα δόντια όταν καταναλώνεται με το γεύμα και όχι σαν σνακ. Τροφές που κολλούν στα δόντια - όπως τα αποξηραμένα φρούτα και τα ζαχαρωτά δεν απομακρύνονται εύκολα από τα δόντια με το σάλιο, το νερό ή το γάλα. Έτσι έχουν μεγαλύτερη ικανότητα να προκαλούν τερηδόνα από τροφές που καθαρίζονται πιο εύκολα από τα δόντια. Συζητήστε με τον παιδοδοντίατρό σας, για το πώς να διαλέξετε και να προσφέρετε τροφές που προστατεύουν τη στοματική υγεία του παιδιού σας.

Πότε πρέπει να κάνει την πρώτη του φθορίωση και γιατί είναι τόσο σημαντική;

Η πρώτη φθορίωση στο οδοντιατρείο γίνεται με τη συμπλήρωση του 3ου έτους. Το φθόριο είναι για τα δόντια ότι το ασβέστιο για τα κόκαλα. Τα κάνει πιο σκληρά κι έτσι και πιο δύσκολα χαλάνε, αλλά κι αν χαλάσουν η τερηδόνα προχωρά πιο αργά κι έτσι την προλαβαίνουμε σε πιο πρώιμο στάδιο.
Η προστασία από το φθόριο διαρκεί 6 μήνες και γι' αυτό το ανανεώνουμε δύο φορές το χρόνο. Η επίσκεψη αυτή, είναι πολύ απλή, εύκολη και ευχάριστη και συστήνει το παιδί στον/στην παιδοδοντίατρο, στους ήχους και στον τρόπο που γίνονται τα πράγματα σε ένα οδοντιατρείο.

Εάν το παιδί μου έχει μια ισορροπημένη διατροφή παίρνει αρκετό φθόριο για τα δόντια του;

Όχι! Η ισορροπημένη δίαιτα δεν εξασφαλίζει την αναγκαία ποσότητα φθορίου για την ανάπτυξη και τη συντήρηση των δοντιών του παιδιού σας. Εάν δεν ζείτε σε κοινότητα που έχει φθοριωμένο νερό, το παιδί σας χρειάζεται ένα συμπλήρωμα φθορίου κατά τη διάρκεια των χρόνων που αναπτύσσονται τα δόντια. Ο/η παιδοδοντίατρός σας μπορεί να σας βοηθήσει να αξιολογήσετε πόσο συμπληρωματικό φθόριο χρειάζεται το παιδί σας, βασιζόμενος στη συγκέντρωση του φθορίου στο πόσιμο νερό και στην ηλικία και το βάρος του παιδιού.

Το παιδί μου επιμένει να πλένει μόνο του τα δόντια του. Τι πρέπει να κάνω; Να το αφήσω ή να επιμείνω να το κάνω εγώ;

Το βούρτσισμα των δοντιών πρέπει να γίνεται τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα. Η μία είναι το πρωί μετά το πρωινό και η δεύτερη -που είναι και η πιο σημαντική- είναι το βράδυ αμέσως πριν τον ύπνο. Το πρωί το παιδί μπορεί να πλένει μόνο του τα δόντια. Το βραδινό όμως βούρτσισμα πρέπει να γίνεται οπωσδήποτε από κάποιον μεγάλο μέχρι την ηλικία των 7 ετών. Και αυτό γιατί μέχρι εκείνη την ηλικία ο εγκέφαλος δεν έχει αναπτυχθεί έτσι ώστε το χέρι να έχει την απαραίτητη επιδεξιότητα για να είναι το βούρτσισμα των δοντιών σωστό.

Τι περιλαμβάνει ένα οδοντιατρικό τσεκ απ;

Ο/η παιδοδοντίατρος θα ελέγξει το ιατρικό και οδοντιατρικό ιστορικό του παιδιού. Θα εξετάσει προσεκτικά τα δόντια του παιδιού, τα μαλακά μόρια του στόματος και τις γνάθους. Τα δόντια θα καθαριστούν και θα γυαλιστούν και μετά θα εφαρμοστεί το φθοριούχο ζελέ. Ο/η παιδοδοντίατρός δεν θα μιλήσει μόνο σε σας σχετικά με τη στοματική υγεία, αλλά και στο παιδί σας και μάλιστα με εύκολες, κατανοητές λέξεις, εικόνες και ιδέες. Το παιδί σας θα ενθαρρυνθεί να αναλάβει την ευθύνη για ένα υγιές χαμόγελο.

Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες έχουν και ειδικές οδοντιατρικές ανάγκες;

Τα περισσότερα έχουν. Μερικά ειδικά παιδιά είναι πολύ επιρρεπή στην τερηδόνα, στην ουλίτιδα ή το οδοντικό τραύμα. Άλλα χρειάζονται φαρμακευτική αγωγή ή δίαιτα ειδικά προσαρμοσμένη για τη στοματική τους υγεία. Ακόμα ορισμένα άλλα παιδιά έχουν σωματική δυσκολία στο να εφαρμόσουν αποτελεσματικά τις συνήθειες υγιεινής στο σπίτι. Τα καλά νέα είναι ότι τα οδοντικά προβλήματα προλαμβάνονται. Αν η οδοντιατρική φροντίδα ξεκινήσει νωρίς και ακολουθείται συστηματικά κάθε παιδί μπορεί να απολαμβάνει ένα υγιές χαμόγελο.

Μπορεί ο παιδοδοντίατρός μου να αντιμετωπίσει τα παιδιά με ειδικές ανάγκες;

Απολύτως! Οι παιδοδοντίατροι έχουν δύο ή περισσότερα χρόνια μεταπτυχιακών σπουδών πέρα από τις σπουδές στην οδοντιατρική σχολή. Η εκπαίδευσή τους σαν ειδική επικεντρώνεται στη φροντίδα για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Επιπλέον, τα παιδοδοντιατρικά ιατρεία έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να είναι εύκολα προσβάσιμα στους ειδικούς ασθενείς. Οι παιδοδοντίατροι, επειδή έχουν τη γνώση, είναι συχνά οι ειδικοί που επιλέγονται για την οδοντιατρική φροντίδα ενηλίκων με ειδικές ανάγκες.


Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

Τα συνηθισμένα λάθη των γονιών.

Οι περισσότεροι γονείς αγνοούν τις ιδιαιτερότητες της παιδικής ψυχής και κάτω από την πίεση του άγχους που τραυματίζει την καθημερινότητά τους συμπεριφέρονται με τρόπους που δεν βοηθούν την ομαλή, ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού.

Πάρ' το μέσα δεν αντέχω άλλο.
Το παιδί δεν έχει τη δυνατότητα να μπει στη θέση σου, να νοιώσει τα αισθήματά σου και να σε καταλάβει. Περιμένει από εσένα να ικανοποιήσεις τις δικές του ανάγκες. Αν είσαι κουρασμένος, εξαντλημένος ή νευριασμένος το παιδί δεν μπορεί να σε βοηθήσει. Προσπάθησε να οργανώσεις με τέτοιο τρόπο τις δουλειές σου ώστε να έχεις το χρόνο και τη διάθεση να παίξεις μαζί του. Αφιέρωσέ του ποιοτικό χρόνο. Δείχνε του αγάπη, άγγιζέ το, παίξε μαζί του. Αν δεν κουραστείς βοηθώντας το να παίξει δημιουργικά θα εκνευριστείς από την φασαρία και την αταξία του. Η αδιαφορία όπως και η υπερπροστασία των μεγάλων ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τις αταξίες και την επιθετική συμπεριφορά των παιδιών.

Δε με νοιάζει τι κάνουν τα άλλα παιδάκια εσύ θα είσαι στην αγκαλίτσα μου.
Άστο να ζήσει, να είναι ο εαυτός του, να πειραματιστεί. Όταν βγάλεις το παιδί βόλτα σε ένα χώρο για παιχνίδι επέτρεψέ του να κινηθεί ελεύθερα και να αυτενεργήσει. Αν δεν κινδυνέψει δεν θα μάθει. Εξήγησε στο παιδί ότι είναι καλό να απομακρύνεται από κοντά σου και ότι είναι αναπόφευκτο να πέφτει ή να χτυπά ή να συγκρούεται με τα άλλα παιδάκια. Πρόσεχε το από απόσταση και μην επεμβαίνεις συνέχεια για να το προστατεύεις από τους επικείμενους κινδύνους. Το παιδί που αναγκαστικά κάθεται ήσυχα δεν ωφελείται και δεν ωριμάζει. Παρότρυνέ το να ασχολείται όσο περισσότερο γίνεται με δημιουργικές δραστηριότητες.

Δεν πειράζει ας' το να το χαλάσει.
Το παιδί χρειάζεται σταθερά όρια. Όπως του βάζεις όρια για να διαφυλάξεις τη σωματική του ακεραιότητα το παιδί χρειάζεται όρια στη συμπεριφορά για να μπορέσει να προσαρμοσθεί στην κοινωνική ζωή. Αν δεν μάθει να συντονίζεται στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος θα έχει πάντοτε στη μετέπειτα ζωή του δυσκολίες προσαρμογής. Χρειάζεται σταθερότητα στα όρια αρκεί η επιβολή των κανόνων να μη φθείρει τη σχέση αγάπης μέσα από συνεχείς συγκρούσεις.

Μου έτυχε δουλειά ρε παιδάκι μου δε μπορώ.
Να είσαι συνεπής με τις υποσχέσεις σου. Το παιδί έχει μεγάλη ανάγκη να διαπιστώνει ότι υπάρχει μια τάξη στο περιβάλλον του και ότι μπορεί να εμπιστεύεται τους άλλους. Αν δεν τηρείς το λόγο σου το παιδί ζει σε ένα άτακτο περιβάλλον που δεν μπορεί να εμπιστευτεί. Δημιουργούνται μέσα του αισθήματα ανασφάλειας και επιπλέον μαθαίνει να είναι το ίδιο ανεύθυνο.

Γιαννάκη ο μπαμπάς με απατάει με τη Νονά.
Μην φορτώνεις το παιδί με τα δικά σου προβλήματα. Το παιδί δεν είναι φίλος σου παρά το ότι είναι σημαντικό να έχεις φιλικές σχέσεις μαζί του. Το παιδί δεν ωφελείται με το να μαθαίνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζεις στις διαπροσωπικές σου σχέσεις και τις επαγγελματικές σου δραστηριότητες. Το κριτήριο για το αν είναι σωστό να πεις κάτι στο παιδί δεν είναι το να ξελαφρώσεις εξωτερικεύοντας αυτό που συμβαίνει μέσα σου αλλά το να ωφεληθεί το παιδί από την επικοινωνία σας.

Όχι έτσι ρε βλάκα ...;κοίτα πως το κάνει το κοριτσάκι.
Μη ξεχνάς ότι δεν θα σου άρεσε να συγκρίνουν τις επιδόσεις σου με τις επιδόσεις των άλλων και μάλιστα για να σου υπογραμμίσουν ότι δεν τα καταφέρνεις όσο οι άλλοι. Το παιδί δεν θα βελτιώσει τη συμπεριφορά του μέσα από την σύγκριση, απλά θα μειώσει την εμπιστοσύνη που έχει στον εαυτό του. Μη ξεχνάς ότι κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του χαρίσματα και αξιοποιεί τις δυνατότητές του στο βαθμό που μπορεί. Αντί να συγκρίνω το παιδί μου με άλλα παιδιά είναι προτιμότερο να ενισχύω κάθε φορά αυτό που μπορεί να πετύχει. Στηρίζω τις προσπάθειες του παιδιού χωρίς να περιμένω να ικανοποιήσει τις προσδοκίες μου.

Μου τη δίνει να το βγάζω βόλτα.
Φρόντισε να παίζει πολύ κάθε μέρα. Δώσε ραντεβού με γονείς που έχουν παιδιά στην ίδια ηλικία με το δικό σου ώστε να συναντηθείτε για να παίξουν. Μην τρέχεις συνεχώς πίσω από το παιδί για να το προσέχεις. Η υπερπροστατευτική σου διάθεση σε κουράζει περισσότερο από τις αταξίες του παιδιού. Πήγαινε το παιδί να παίξει σε χώρους που του παρέχουν κάποια στοιχειώδη ασφάλεια και είναι ειδικά διαμορφωμένοι για παιχνίδι. Αν πας με το παιδί σε κάποιο χώρο που αρέσει μόνο σ' εσένα το πιθανότερο είναι να περάσεις άσχημα. Αν το παιδί δεν μπορέσει να βρει κάποια ενδιαφέρουσα απασχόληση θα σε βασανίσει με τη γκρίνια και τις αταξίες του.

Ρίξ' του για να μάθει.
Το ξύλο δεν βγήκε από τον παράδεισο. Το ξύλο εκφράζει τη δική μας κόλαση. Συνήθως δεν χτυπάμε για να παιδαγωγήσουμε αλλά για να εκφράσουμε την αναστάτωση και το θυμό μας. Κανείς δεν γίνεται καλύτερος με τη βία. Το ξύλο δεν εμπνέει σεβασμό αλλά φόβο. Ακόμη και όταν είναι αποτελεσματικό έχει πολλές παρενέργειες. Τραυματίζει την αυτοπεποίθηση, διαταράσσει τις προσωπικές σχέσεις, διδάσκει τη βία και όχι τον αυτοέλεγχο. Όταν χτυπήσεις το παιδί προσπάθησε να αποδεχτείς ειρηνικά το λάθος σου. Συγχώρεσε τον εαυτό σου και προσπάθησε να βρεις τρόπους εκφόρτισης και χαλάρωσης. Αν σου έχει γίνει συνήθεια να χτυπάς το παιδί σου και νοιώθεις να μην ελέγχεις τα νεύρα σου αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν βαθύτερες αλλαγές στις συνθήκες διαβίωσής σου.

Δεν είμαι σωστή μάνα (πατέρας).
Πως είναι δυνατόν να φέρομαι με τόσο άσκημο τρόπο στο παιδί μου ενώ το αγαπώ τόσο πολύ;
Αν συμπεριφέρεσαι με άσχημο τρόπο στο παιδί και δεν μπορείς να συγκρατήσεις τα νεύρα σου. Αν του μιλάς άσχημα, είσαι συνεχώς εκνευρισμένος και έχεις βίαιες εκρήξεις θυμού μη προσπαθείς να αλλάξεις με το ζόρι τη συμπεριφορά σου. Η προσπάθειες σου να συγκρατηθείς θα αποτύχουν και νοιώσεις περισσότερες ενοχές. Για να μην θυμώνεις πρέπει να μπορείς να διαμορφώσεις μια πιο όμορφη καθημερινότητα. Αντί να κατηγορείς τον εαυτό σου χρειάζεται να προσπαθήσεις να αλλάξεις τον τρόπο της ζωής σου. Ίσως χρειάζεται να ξεκουράζεσαι περισσότερο, να βρεις ελεύθερο χρόνο, να βελτιώσεις την επικοινωνία με τον (την) σύζυγο ή να αναζητήσεις νόημα ζωής σε δημιουργικές δραστηριότητες έξω από το σπίτι. Οι ατομικές μας προσπάθειες δεν μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα κάτω από δυσβάσταχτες συνθήκες. Όταν δεν είμαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας είναι δύσκολο να εφαρμόζουμε τους σωστούς κανόνες της παιδαγωγικής που θα θέλαμε.

Βάλτου πιπέρι στο στόμα.

Το παιδί βρίζει για να προκαλέσει το ενδιαφέρον σου ή γιατί έμαθε να εκφράζει με άσχημες λέξεις τα αρνητικά του αισθήματα. Προσπάθησε να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου. Αν κάποτε γέλασες με τη βρισιά που είπε τώρα δεν ωφελεί να θυμώνεις. Μάθε του να χρησιμοποιεί εναλλακτικές λέξεις με ουδέτερο φορτίο ως βρισιές. (π.χ. το λαγό σου, πίσω Κίτσο). Οι βρισιές δεν βλάπτουν τόσο το παιδί όσο οι συνεχείς και έντονες επιπλήξεις.

Όλο ψέματα λες.
Όταν είναι πολύ μικρό δεν λέει ψέματα με τον τρόπο που το κάνει κάποιος μεγάλος απλά καλλιεργεί τη φαντασία του. Το μικρό παιδί δεν έχει την πρόθεση να αποκρύψει την αλήθεια για να εξαπατήσει τους άλλους. Απλά δυσκολεύεται ακόμη να διαχωρίσει το φανταστικό από το πραγματικό. Έτσι συχνά δεν λέει τα πράγματα έτσι όπως είναι αλλά έτσι όπως θα ήθελε να είναι ή όπως θα φοβόταν ότι θα μπορούσε να είναι. Εξήγησέ του ευγενικά ότι όταν λέει "ψέματα" οι άλλοι δεν θα το πιστεύουν ακόμη και όταν λέει αλήθεια και δεν θα το εμπιστεύονται. Επιβράβευσέ το όταν λέει την αλήθεια και μην δίνεις προσοχή και ενδιαφέρον στα ψέματα.

Φύγε θα το χαλάσεις. Άσε να το φτιάξω εγώ.

Μη ζητάς από το παιδί να κάνει τα πράγματα όπως εσύ. Χρειάζονται πολλές δοκιμές και πολλά λάθη για να μάθει το παιδί να κάνει κάτι σωστά. Επιβράβευσε την προσπάθεια του παιδιού ακόμα και όταν αποτυγχάνει. Απόφευγε να του λες μη, σταμάτα, όχι, δεν μπορείς, δεν ξέρεις. Ενίσχυσε τις πρωτοβουλίες του. Είναι προτιμότερο να κάνει κάτι με λάθος τρόπο παρά να μην τολμά να δοκιμάσει τις ικανότητές του. Ενώ είναι πιο εύκολο και πιο ασφαλές να κάνεις κάτι από μόνο σου είναι προτιμότερο να ζητήσεις από το παιδί να σε βοηθήσει για να μπορέσεις να το ενισχύσεις.

Δεν είναι καταπληκτικό το καινούργιο μας μωράκι;
Ένα νέο μωρό στην οικογένεια είναι πάντα μια απειλή για το μεγαλύτερο παιδί διότι το εκθρονίζει και γίνεται αυτό το κέντρο της προσοχής των μεγάλων. Σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουμε όλο τον απαραίτητο χρόνο για να καλλιεργήσουμε στο μεγαλύτερο παιδί αισθήματα αγάπης και συμπάθειας για το μωρό που πρόκειται να γεννηθεί. Μετά τη γέννηση του μωρού είναι καλύτερα να αποφεύγουμε τα πολλά καλά λόγια για το μικρό μπροστά στο μεγάλο. Είναι σημαντικό να υπογραμμίζουμε συχνά την αγάπη και την εκτίμησή μας στο μεγαλύτερο παιδί και να το παροτρύνουμε ευγενικά να συμβάλλει ενεργά στην φροντίδα του μωρού. Τέλος θα μας βοηθήσει να έχουμε πάντοτε υπόψη μας ότι το μεγαλύτερο παιδί είναι μεν μεγαλύτερο αλλά δεν προϋποθέτει την ωριμότητα του ενήλικα συνεπώς δεν έχει αυτό την ευθύνη για κάθε σύγκρουση ή αταξία που αφορά και στα δύο παιδιά.

Σταμάτα να χτυπιέσαι.
Μην το αφήνεις να χτυπιέται δείχνοντας αδιαφορία. Μην το δέρνεις. Μην του κάνεις το χατίρι. Μη ζητάς τη λύση μέσα από επίμονο διάλογο. Μείνε ήρεμος, πάρε το αγκαλιά, πήγαινε το σε ένα ήσυχο μέρος και με αγάπη εξήγησέ του ότι μόλις νιώσει καλύτερα μπορεί να σηκωθεί. Προσπάθησε να καταλάβεις τι έγινε. Εξήγησέ του αργότερα ότι αυτός δεν ήταν ο καλύτερος τρόπος για να διαμαρτύρεται και πως αν επαναληφθεί θα έχει συνέπειες.

Που έχεις το μυαλό σου;
Το παιδί δεν μπορεί να είναι προσεκτικό όποτε εμείς θέλουμε και στο βαθμό που το θέλουμε. Όταν το αναγκάζουμε να κάνει πράγματα που δεν το ενδιαφέρουν είναι φυσικό να μη προσέχει και να αφαιρείται. Συχνά αυτό που είναι σημαντικό για το παιδί είναι ασήμαντο για τους μεγάλους και αυτό που είναι σημαντικό για τους μεγάλους είναι ασήμαντο για το παιδί.

Σταμάτα τα κλάματα.
Είναι φυσικό ένα μικρό παιδί να χρησιμοποιεί το κλάμα σαν όπλο για να πετύχει το στόχο του. Επέτρεψε στο παιδί να κλάψει όσο θέλει. Μην επιμένεις να σταματήσει αμέσως το κλάμα του. Βεβαίωσε το παιδί ότι το αγαπάς. Εξήγησέ του με σαφήνεια ότι δεν πρόκειται να γίνει αυτό που θέλει. Προσπάθησε να του αποσπάσεις την προσοχή με κάτι άλλο που το ενδιαφέρει. Θύμισέ του ότι ενώ είναι αλήθεια ότι το αγαπάς δεν πρόκειται να υποχωρήσεις.

Κάτσε σε ένα μέρος επιτέλους.
Ένα άτακτο παιδί είναι εξίσου καλό με ένα ήσυχο παιδί. Μερικά φυσιολογικά παιδιά αισθάνονται την ανάγκη να είναι συνεχώς σε κίνηση. Δεν επιλέγουν επίτηδες αυτή τη συμπεριφορά αλλά συγκεκριμένες νευρο-ορμονικές λειτουργίες του σώματος σε συνδυασμό με καταπιεστικές συνθήκες του περιβάλλοντος τα εξωθούν στην υπερκινητικότητα. Τα παιδιά αυτά που διαθέτουν περισσή ενεργητικότητα χρειάζονται κατάλληλο χώρο και άφθονο χρόνο για να εκτονωθούν. Είναι μάταιο και ανώφελο να απαιτούμαι από ένα παιδί γεμάτο ζωτικότητα να παραμένει ήσυχο μέσα στο διαμέρισμα. Ενώ συνήθως πιστεύουμε ότι μια έως δύο ώρες παιχνίδι σε ανοιχτό χώρο είναι αρκετό για το παιδί στην πραγματικότητα μια έως δύο ώρες μέσα στο διαμέρισμα, ιδιαίτερα όταν ο καιρός είναι καλός, είναι ήδη πολύ για το παιδί. Το φυσικό περιβάλλον για τον άνθρωπο είναι η φύση και όχι οι στενοί χώροι των διαμερισμάτων.


Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

Ο ψυχικός κόσμος του μικρού παιδιού.

Τους πρώτες μήνες της ζωής του το βρέφος μαθαίνει ότι:
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον εαυτό του και τον κόσμο.
Τα αντικείμενα είναι ξεχωριστά από το χώρο στον οποίο βρίσκονται.
Τα αντικείμενα υπάρχουν ακόμα και όταν δεν τα βλέπει ή δεν τα αγγίζει. Τα αντικείμενα μένουν ίδια ακόμη και όταν αλλάζουν τόπο ή κατεύθυνση.
4-12 μηνών:
Καταλαβαίνει τις σχέσεις αιτίας αποτελέσματος. Αν χτυπήσω το τούμπανο θα ακούσω μπουμ.
Μετά τον πρώτο χρόνο:
Επεκτείνει την εμπειρία του και πειραματίζεται χτυπώντας όλα τα αντικείμενα επίτηδες για να ακούσει το θόρυβο που θα κάνουν.
Μετά από τον δεύτερο χρόνο:
Σκέπτεται με σύμβολα. Το πιρούνι γίνεται αεροπλάνο ή αυτοκίνητο. Αρχίζει να καταλαβαίνει την έννοια του χρόνου. Τι σημαίνει παρελθόν και μέλλον. Καταλαβαίνει τι σημαίνει η μαμά θα γυρίσει σε λίγο.
Μέχρι τα επτά περίπου χρόνια το παιδί είναι τελείως εγωκεντρικό. Τα βλέπει όλα από τη δική του σκοπιά δεν μπορεί να πάρει υπόψη του κάτι διαφορετικό από αυτό που το ίδιο μπορεί να βλέπει ή να αισθάνεται. Για παράδειγμα το παιδί κοιτώντας ένα κάντρο που εσύ δεν μπορείς να δεις από τη θέση που βρίσκεσαι μπορεί να σε ρωτήσει αν σου αρέσει πιστεύοντας ότι και εσύ βλέπεις αυτό που εκείνο βλέπει.
Ακόμη εστιάζει σε ένα πράγμα κάθε φορά και δεν μπορεί να παίρνει υπόψη του ταυτόχρονα δύο όψεις ενός γεγονότος ή μιας κατάστασης. Για παράδειγμα το παιδί μπορεί να πει δεν ζω στην Κρήτη αλλά στα Χανιά ή αν του δείξεις ένα ρόφημα σοκολάτα σε ψηλό ποτήρι και ένα ρόφημα σε χαμηλό ποτήρι αλλά πλατύ με μεγαλύτερη χωρητικότητα το παιδί θα προτιμήσει το ψηλό ποτήρι.


Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

Τι είναι η συναισθηματική σεξουαλική κακοποίηση?

Το άρθρο αυτό, καλύπτει μια έννοια η οποία δεν είναι ακόμα γνωστή στην διεθνή επιστημονική κοινότητα της ψυχολογίας ή της ψυχιατρικής, δεν υποστηρίζεται απο βιβλιογραφία ή έρευνες, ενώ χρησιμοποιείται αφιδώς η λέξη "αιμομιξία" - όμως παρόλα αυτά παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον και μπορεί να αποτελέσει βάση για περισσότερες συζητήσεις αλλά και χρήσιμες σκέψεις απο την πλευρά των γονέων.

"Η συναισθηματική σεξουαλική κακοποίηση είναι μια σχετικά άγνωστη αλλά πολύ συνηθισμένη μορφή κακοποίησης. Δεν περιλαμβάνει ασέλγεια ούτε σωματική βία. Σπάνια αναγνωρίζεται από τους δράστες, από τα θύματα ή από τον περίγυρο ως κακοποίηση. Απεναντίας, ο κόσμος συνηθίζει να τη βλέπει ως «υπερβολική αγάπη» ή ότι «του έχει μεγάλη αδυναμία». Οι συνέπειές της όμως είναι πολλές φορές εξίσου σοβαρές με αυτές της ασέλγειας, ενώ η βαθιά άρνηση που την περιβάλλει προκαλεί μεγάλη σύγχυση στο παιδί: το κάνει να μην εμπιστεύεται την ίδια του την πραγματικότητα.

Συναισθηματική (ή «κεκαλυμμένη») σεξουαλική κακοποίηση έχουμε όταν ο γονιός χρησιμοποιεί το παιδί ως συναισθηματικό σύντροφο. Ο γονιός δεν είναι εκεί για να καλύψει τις ανάγκες του παιδιού, αλλά το αντίστροφο. Ο γονιός δεν καλύπτεται συναισθηματικά από τη σχέση του με τον σύντροφό του (είτε γιατί αυτός δεν υπάρχει είτε γιατί είναι συναισθηματικά απών είτε λόγω άλλων προβλημάτων) και για να γεμίσει τη δική του μοναξιά δίνει στο παιδί (συνήθως του αντίθετου φύλου) τον ξεχωριστό ρόλο του έμπιστου συντρόφου.

Υποκατάστατο σχέσης

Ετσι, για παράδειγμα: Η μοναχική μητέρα μιλά συνέχεια στον γιο της για τα δικά της προβλήματα, για τη μοναξιά της, ακόμη και για την έλλειψη ερωτικής ικανοποίησης στη ζωή της.

Ο πατέρας κάνει την κόρη του «μικρή πριγκίπισσα» και εκείνη τον συνοδεύει παντού, σχεδόν ως παρτενέρ.

Η μητέρα κοιμάται μαζί με τον γιο της (ακόμη και σε ηλικία 7, 9 ή 11 ετών) με τη δικαιολογία ότι το παιδί φοβάται να κοιμηθεί μόνο του (ενώ στην πραγματικότητα εκείνη χρειάζεται ένα ζεστό σώμα δίπλα της).

Ο πατέρας γίνεται πολύ αυστηρός με τις εξόδους της έφηβης κόρης «για να την προστατέψει», ενώ στην πραγματικότητα ζηλεύει τα φλερτ της.

Η συναισθηματικά αιμομικτική μητέρα υπονομεύει σε σημείο χωρισμού την ερωτική σχέση του γιου με μια γυναίκα με την οποία είναι πραγματικά ερωτευμένος, καθώς απειλούνται η κυριαρχία της και η ικανοποίηση των δικών της αναγκών.

Οταν ο έφηβος ή νεαρός ενήλικας επιθυμεί να αποδεσμευτεί, να φύγει από το σπίτι, ο γονιός τού επιτίθεται ότι «είναι αχάριστος, εγωιστής» ή απλώς «ότι θα πάθει η καρδιά μου...».

Ολες οι παραπάνω συμπεριφορές είναι κακοποιητικές και τραυματίζουν το παιδί. Ισως φουσκώνει το «εγώ» του παιδιού καθώς ο γονέας έχει εξιδανικεύσει το παιδί, το έχει βάλει στο βάθρο του ήρωα, του «σωτήρα» του. Αυτή η ιδιαίτερη θέση πληρώνεται, όμως, πολύ ακριβά. Το παιδί φέρει ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη και μια ψευδή αίσθηση παντοδυναμίας («εγώ μπορώ να καταστρέψω τη μητέρα μου ή να την κάνω ευτυχισμένη»). Γεμίζει ενοχές, ντροπή, οργή και λύπη γιατί του κλάπηκε η παιδική ηλικία του, η ηλικία της ξεγνοιασιάς, όπου δεν χρειάζεται να ανησυχεί εκείνο για τους γονείς του. Νιώθει την εγκατάλειψη από τον αιμομικτικό γονιό γιατί, στην πραγματικότητα, «η υπερβολική αδυναμία» δεν αφορά καθόλου τις ανάγκες του παιδιού. Νιώθει εγκατάλειψη και από τον άλλο γονιό, ο οποίος συνήθως βολεύεται και δεν χρειάζεται να ασχοληθεί με τον ανικανοποίητο σύντροφο.

Οι συνέπειες, όμως, δεν σταματούν εδώ. Κατατρέχουν το παιδί σε όλη του τη ζωή και σχεδόν σίγουρα θα έχουν αρνητικές συνέπειες στην ικανότητα του παιδιού, όταν θα ενηλικιωθεί, να συνάψει μια ουσιαστική ερωτική σχέση επικοινωνίας - κάτι που πιθανόν να σαμποτάρει και ο γονιός. Το παιδί δεν έχει μάθει να αναγνωρίζει και να καλύπτει τις προσωπικές του ανάγκες καθώς πάντα προηγούνταν οι ανάγκες της μαμάς ή του μπαμπά. Η ανικανότητα αυτή μαζί με τα καταπιεσμένα συναισθήματα οργής, ενοχής, ντροπής και βαθιάς αναξιότητας καθιστούν τον μελλοντικό ενήλικα πολύ ευάλωτο σε εθισμούς διαφόρων ειδών.

Η συναισθηματική αιμομιξία από τη μητέρα είναι κάποιες φορές ο βαθύτερος λόγος για την ανικανότητα του άνδρα να συνάψει ή να «δεσμευτεί» σε μια ουσιαστική σχέση και να επιζητεί με καταναγκαστικό σχεδόν τρόπο ανακούφιση στον σεξουαλικό εθισμό, π.χ. μέσω πορνογραφίας, πορνείας ή αλλεπάλληλων εφήμερων σχέσεων (καθώς αυτά είναι κοινωνικώς αποδεκτά για το ανδρικό φύλο).

Η δέσμευση σε μια ουσιαστική σχέση σημαίνει κατά βάθος «εγκατάλειψη της μαμάς» και ο νεαρός (ή όχι και τόσο νεαρός) άνδρας νιώθει πολύ μεγάλες ενοχές.

Καθώς οι διαδικασίες αυτές είναι σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητες, και από το γονιό και από το παιδί, είναι σημαντική για τη θεραπεία η επίγνωση αυτού που πραγματικά συμβαίνει.

Είναι, επίσης, σημαντικό να καταλάβει το παιδί ότι δεν φταίει εκείνο που ωθήθηκε σε τέτοιου είδους σχέση και να απενοχοποιηθεί. Η πραγματική αγάπη σημαίνει ότι αφήνουμε το παιδί ελεύθερο να βρει τον δικό του δρόμο.

Αυτό ταυτόχρονα ελευθερώνει και τον γονιό προς μια πιο ουσιαστική αναζήτηση του εαυτού του και κάλυψη των αναγκών του μέσα από δικά του ενδιαφέροντα και συνομήλικες παρέες."


Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

Τι είναι η συναισθηματική σεξουαλική κακοποίηση?

Το άρθρο αυτό, καλύπτει μια έννοια η οποία δεν είναι ακόμα γνωστή στην διεθνή επιστημονική κοινότητα της ψυχολογίας ή της ψυχιατρικής, δεν υποστηρίζεται απο βιβλιογραφία ή έρευνες, ενώ χρησιμοποιείται αφιδώς η λέξη "αιμομιξία" - όμως παρόλα αυτά παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον και μπορεί να αποτελέσει βάση για περισσότερες συζητήσεις αλλά και χρήσιμες σκέψεις απο την πλευρά των γονέων.

"Η συναισθηματική σεξουαλική κακοποίηση είναι μια σχετικά άγνωστη αλλά πολύ συνηθισμένη μορφή κακοποίησης. Δεν περιλαμβάνει ασέλγεια ούτε σωματική βία. Σπάνια αναγνωρίζεται από τους δράστες, από τα θύματα ή από τον περίγυρο ως κακοποίηση. Απεναντίας, ο κόσμος συνηθίζει να τη βλέπει ως «υπερβολική αγάπη» ή ότι «του έχει μεγάλη αδυναμία». Οι συνέπειές της όμως είναι πολλές φορές εξίσου σοβαρές με αυτές της ασέλγειας, ενώ η βαθιά άρνηση που την περιβάλλει προκαλεί μεγάλη σύγχυση στο παιδί: το κάνει να μην εμπιστεύεται την ίδια του την πραγματικότητα.

Συναισθηματική (ή «κεκαλυμμένη») σεξουαλική κακοποίηση έχουμε όταν ο γονιός χρησιμοποιεί το παιδί ως συναισθηματικό σύντροφο. Ο γονιός δεν είναι εκεί για να καλύψει τις ανάγκες του παιδιού, αλλά το αντίστροφο. Ο γονιός δεν καλύπτεται συναισθηματικά από τη σχέση του με τον σύντροφό του (είτε γιατί αυτός δεν υπάρχει είτε γιατί είναι συναισθηματικά απών είτε λόγω άλλων προβλημάτων) και για να γεμίσει τη δική του μοναξιά δίνει στο παιδί (συνήθως του αντίθετου φύλου) τον ξεχωριστό ρόλο του έμπιστου συντρόφου.

Υποκατάστατο σχέσης

Ετσι, για παράδειγμα: Η μοναχική μητέρα μιλά συνέχεια στον γιο της για τα δικά της προβλήματα, για τη μοναξιά της, ακόμη και για την έλλειψη ερωτικής ικανοποίησης στη ζωή της.

Ο πατέρας κάνει την κόρη του «μικρή πριγκίπισσα» και εκείνη τον συνοδεύει παντού, σχεδόν ως παρτενέρ.

Η μητέρα κοιμάται μαζί με τον γιο της (ακόμη και σε ηλικία 7, 9 ή 11 ετών) με τη δικαιολογία ότι το παιδί φοβάται να κοιμηθεί μόνο του (ενώ στην πραγματικότητα εκείνη χρειάζεται ένα ζεστό σώμα δίπλα της).

Ο πατέρας γίνεται πολύ αυστηρός με τις εξόδους της έφηβης κόρης «για να την προστατέψει», ενώ στην πραγματικότητα ζηλεύει τα φλερτ της.

Η συναισθηματικά αιμομικτική μητέρα υπονομεύει σε σημείο χωρισμού την ερωτική σχέση του γιου με μια γυναίκα με την οποία είναι πραγματικά ερωτευμένος, καθώς απειλούνται η κυριαρχία της και η ικανοποίηση των δικών της αναγκών.

Οταν ο έφηβος ή νεαρός ενήλικας επιθυμεί να αποδεσμευτεί, να φύγει από το σπίτι, ο γονιός τού επιτίθεται ότι «είναι αχάριστος, εγωιστής» ή απλώς «ότι θα πάθει η καρδιά μου...».

Ολες οι παραπάνω συμπεριφορές είναι κακοποιητικές και τραυματίζουν το παιδί. Ισως φουσκώνει το «εγώ» του παιδιού καθώς ο γονέας έχει εξιδανικεύσει το παιδί, το έχει βάλει στο βάθρο του ήρωα, του «σωτήρα» του. Αυτή η ιδιαίτερη θέση πληρώνεται, όμως, πολύ ακριβά. Το παιδί φέρει ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη και μια ψευδή αίσθηση παντοδυναμίας («εγώ μπορώ να καταστρέψω τη μητέρα μου ή να την κάνω ευτυχισμένη»). Γεμίζει ενοχές, ντροπή, οργή και λύπη γιατί του κλάπηκε η παιδική ηλικία του, η ηλικία της ξεγνοιασιάς, όπου δεν χρειάζεται να ανησυχεί εκείνο για τους γονείς του. Νιώθει την εγκατάλειψη από τον αιμομικτικό γονιό γιατί, στην πραγματικότητα, «η υπερβολική αδυναμία» δεν αφορά καθόλου τις ανάγκες του παιδιού. Νιώθει εγκατάλειψη και από τον άλλο γονιό, ο οποίος συνήθως βολεύεται και δεν χρειάζεται να ασχοληθεί με τον ανικανοποίητο σύντροφο.

Οι συνέπειες, όμως, δεν σταματούν εδώ. Κατατρέχουν το παιδί σε όλη του τη ζωή και σχεδόν σίγουρα θα έχουν αρνητικές συνέπειες στην ικανότητα του παιδιού, όταν θα ενηλικιωθεί, να συνάψει μια ουσιαστική ερωτική σχέση επικοινωνίας - κάτι που πιθανόν να σαμποτάρει και ο γονιός. Το παιδί δεν έχει μάθει να αναγνωρίζει και να καλύπτει τις προσωπικές του ανάγκες καθώς πάντα προηγούνταν οι ανάγκες της μαμάς ή του μπαμπά. Η ανικανότητα αυτή μαζί με τα καταπιεσμένα συναισθήματα οργής, ενοχής, ντροπής και βαθιάς αναξιότητας καθιστούν τον μελλοντικό ενήλικα πολύ ευάλωτο σε εθισμούς διαφόρων ειδών.

Η συναισθηματική αιμομιξία από τη μητέρα είναι κάποιες φορές ο βαθύτερος λόγος για την ανικανότητα του άνδρα να συνάψει ή να «δεσμευτεί» σε μια ουσιαστική σχέση και να επιζητεί με καταναγκαστικό σχεδόν τρόπο ανακούφιση στον σεξουαλικό εθισμό, π.χ. μέσω πορνογραφίας, πορνείας ή αλλεπάλληλων εφήμερων σχέσεων (καθώς αυτά είναι κοινωνικώς αποδεκτά για το ανδρικό φύλο).

Η δέσμευση σε μια ουσιαστική σχέση σημαίνει κατά βάθος «εγκατάλειψη της μαμάς» και ο νεαρός (ή όχι και τόσο νεαρός) άνδρας νιώθει πολύ μεγάλες ενοχές.

Καθώς οι διαδικασίες αυτές είναι σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητες, και από το γονιό και από το παιδί, είναι σημαντική για τη θεραπεία η επίγνωση αυτού που πραγματικά συμβαίνει.

Είναι, επίσης, σημαντικό να καταλάβει το παιδί ότι δεν φταίει εκείνο που ωθήθηκε σε τέτοιου είδους σχέση και να απενοχοποιηθεί. Η πραγματική αγάπη σημαίνει ότι αφήνουμε το παιδί ελεύθερο να βρει τον δικό του δρόμο.

Αυτό ταυτόχρονα ελευθερώνει και τον γονιό προς μια πιο ουσιαστική αναζήτηση του εαυτού του και κάλυψη των αναγκών του μέσα από δικά του ενδιαφέροντα και συνομήλικες παρέες."

Subscribe to RSS headline updates from:
Powered by FeedBurner

Stop button Start button

ShoutBox

Τίτλος τραγουδιού σας:
Οι ακροατές σας αριθμό:
Κατάσταση του διακομιστή σας:
Μπές στη παρέα μας! Ελληνικό Μουσικο Portal Προσθεσε (εύκολα και γρηγορα)τις δικές σου μουσικές επιλογές Ελληνικό Μουσικο Portal